Ik was vanmorgen al om 10 voor 9 in de winkel, terwijl ik pas om 9 uur de winkel open hoef te doen. Ik heb dus eerst een neut genomen van mijn eigen voorraad onder de toonbank.
Een vrouw met een botoxsmoelwerk kocht een bierpakket en wilde het laten inpakken. Ik vroeg haar of er iemand jarig was. “Zomaar,” zei de vrouw. Raar mens, alsof er zomaar iemand jarig kan zijn.
Om 13.17 uur kwam er een oudere man bij de kassa en vroeg mij waarom de oude jenever 75 cent duurder was geworden. Ik heb direct de beveiliging van het winkelcentrum geattendeerd en de man laten verwijderen. Dit soort raddraaiers hoef ik niet in mijn winkel.
Om van de schrik te bekomen, heb ik nog een neut genomen. Omdat er verder geen klanten meer kwamen, heb ik op mijn smarttelefoon het nieuws gelezen. Door de vreselijke toestand in Parijs was het plotseling ineens 18.05 uur.
Ik heb snel de winkel gesloten en ben naar huis gegaan. Het was een vermoeiende dag.
2 reacties
‘Ik heb direct de beveiliging van het winkelcentrum geattendeerd en de man laten verwijderen. Dit soort raddraaiers hoef ik niet in mijn winkel.’
En bedankt, ik sproei zojuist mijn beeldscherm onder met koffie.
Om. Te. Janken. Dit…
Meneer de schrijvert, vraag een uitkering aan en ga alstublieft een kluizenaarsleven leiden!
Alles beter dan ons vergiftigen met uw dagelijkse beslommeringen.
Liefs, Wim