“Kutmarokkanen”

Lopend over Utrecht Centraal tijdens Koningsnacht kom ik een groep Marokkaanse jongeren tegen. Zo’n groepje met nep Louis Vuitton tasje, nep Christian Louboutin schoenen en nep Armani Jeans. Ik schat dat de gemiddelde leeftijd rond de 17 jaar was. Jongens met een prachtige toekomst voor zich, mits ze goed hun best doen op school. Alleen elke vooroordeel wat een blanke Nederlander heeft over Marokkanen, wordt door deze groep bevestigd. Schreeuwen, schelden, provoceren, meisjes lastigvallen en stelen uit de kiosk. Niemand die enigszins aanstalten maakte om deze jongens te corrigeren op hun gedrag, zelfs niet de oudere soortgenoten. Door deze jongeren heeft de PVV bestaansrecht.

Het probleem is dat Marokkaanse jongeren, die allemaal hier geboren en getogen zijn, geen goede rolmodellen hebben. Voor deze jongens zijn subsidiehoer Appa, de steeds kleiner wordende Mocro maffia en Mocro-American French Montana helden. Terwijl succesvolle Marokkanen Hafid Bouazza en Ahmed Aboutaleb voor ongelovige Hollanders worden aangezien.

Films als Scarface en Godfather zijn de favoriete films van deze gasten.

Boeken lezen ze op die leeftijd nog niet, dat komt later pas als ze in de gevangenis zitten.

Is er dan helemaal geen hoop voor deze groep? Jawel, dat hebben ze zelf in de hand. Om te beginnen zouden ze hun school moeten afmaken. Met een diploma in de hand heb je een grotere kans een baan te vinden op de arbeidsmarkt.

Ophouden met luisteren naar Appa, want die heeft namelijk een calimerocomplex, “Zij zijn groot en ik is klein, en dat is niet eerlijk, o nee.”

Accepteren dat je een onderdeel bent van dit land, weg met de Marokkaanse trots en eer.

Enfin, ik zou nog zo verder kunnen gaan, maar dat bespaar ik u. De groep liep verder richting Hoog Catherijne. Ondertussen werden nog 6 meisjes semi-aangerand en een prullenbak moest het ontgelden. Ik zag mensen omkijken, alsof ik gedachte kon lezen hoorde ik ze zeggen: “kutmarokkanen.”