Plassen tegen de Franse vangrail

Het lichaam lijkt de strijd tegen de alcohol van gisteravond eindelijk te gaan winnen. En hoewel IWIH echt niet meer gedronken heeft dan andere dagen, is er vandaag toch sprake van een lichte roes. Vermoedelijk waren de bieren iets zwaarder dan gebruikelijk, maar het kan ook nog zo zijn dat IWIH iets verkeerds gegeten heeft. Maar IWIH zul je niet horen klagen, want BWAHAAHAAAAhahaha (excuses) … Jan-(boven?)-Modaal staat in zijn Volvo V40 met de lange latten op het dak muurvast in Frankrijk. Met een gangetje van 3 kilometer per uur, rijdt hij steeds een paar meter naar voren. Zeikende etters op de achterbank, omdat de accu van de iPad Air ultradun lichtgewicht het, al net over de grens bij Hazeldonk, voor gezien hield. Met het hele gezin en public plassen tegen een bevroren vangrail op de A43. Zodra het dan 5 meter rijdt, word je afgeleid door die iPad-loze bloedzuigers op de achterbank. Als je dan weer door de voorruit kijkt, moet je dus vol in de ankers, omdat een of andere Franse imbeciel op zijn rem is gaan staan, waardoor de laatste koffie, die toch al niet te zuipen was, tegen de voorruit plakt. En met een zicht van af en toe nog geen 50 meter is het altijd weer een verrassing waar je over een kwartier weer stil kan komen te staan. IWIH adviseert u niet naar het gedram van de achterbankterroristen en het zeikwijf naast u te luisteren, maar gewoon de eerste de beste afrit te pakken en de kroeg in te gaan, tot de wegen weer een beetje begaanbaar zijn. IWIH zal met zijn kater een stuk minder indruk maken op de buren dan met een Volvo V40 voorzien van een skibox op weg naar de Alpen, maar IWIH kan er momenteel prima mee leven…