De school is uit,
de straat is van hen.
Kinderen gillen
alsof het pijn doet
om blij te zijn.
Een caravan
staat te laden
voor de deur,
motor draait,
niemand thuis.
Verderop een barbecue,
rook als een mistbank
over mijn schutting,
iemand roept “nog eentje?”
tegen niemand in het bijzonder.
Zes weken, zeggen ze.
Zes weken.
Ik ga naar binnen,
doe het raam dicht,
schenk mezelf een borrel in.
De zomer is begonnen.
Ik niet.
