Auteur: Dichter tegen Wil en Dank

Ze hebben er een schaal voor gemaakt. Geel. Oranje. Diep donker rood. Alsof het weer een verkeerslicht is dat alleen maar erger wordt. Ik kijk naar de kaart. Heel Nederland gekleurd als een dreigend humeur. En ik voel het al. Niet de aankondiging. Die was van vorige week. De hitte…

Lees meer

Vandaag wordt het 34 graden. Vierendertig. Dat is geen temperatuur, dat is een waarschuwing. En dan is het ook nog Pinkpop. Duizenden mensen die vrijwillig in een mensenkroket veranderen. Ik zou het niet overleven. Mijn lichaam perst al zweet als ik alleen maar aan buiten denk. Laat staan tussen hekken,…

Lees meer

Ik begrijp het weer niet, die mondiale groepsgekte, dat massale gehijg achter een bal alsof het leven er vanaf hangt. Buiten wappert men vlaggen alsof vlaggen plotseling iets oplossen, en ik hoor al toeters die nog niet eens zijn aangezet. Men spreekt van kansen, van poules, van tactiek, van hoop.…

Lees meer

Ik heb vandaag beslotendat ik niet meer naar buiten ga.Niet omdat ik iets beters te doen heb,maar omdat de wereld daarbuitenzich gedraagt als een slecht humeurdat toevallig ook nog groen is. De bomen staan weer te zwaaienalsof ze me willen groeten.Ik heb nooit om hun aandacht gevraagd.Het gras ligt daar…

Lees meer

Het is warm. Onredelijk warm. Zo warm dat mijn lichaam zich gedraagt als een defecte fontein die niemand ooit heeft willen installeren. Zweet gutst uit poriën waarvan ik niet wist dat ik ze had. Mijn shirt plakt. Mijn stoel plakt. Mijn ziel plakt. De lucht hangt stil, alsof zelfs de…

Lees meer

Het staat daar weer. Dat blauwe bakje ellende dat zichzelf zwembad noemt en door de buren wordt behandeld als een tropisch wonder. Eerst komt het gegil. Kinderen die klinken alsof ze getest worden op hun maximale longinhoud. Water dat opspat alsof het mij persoonlijk wil bereiken. Dan de ouders. Roepend…

Lees meer

Het nieuws begon weer te dreunen. Iran. Benzineprijzen. Hantavirus. Drie varianten van dezelfde vermoeidheid. Ik had me al neergelegd bij de sleur, tot Loosdrecht in beeld klapte. Eindelijk iets anders dan ellende op repeat. Rellen. Rook. Jongens die dachten dat ze geschiedenis schreven met een aansteker en een hoodie. Alsof…

Lees meer

Ze zeggen dat het Hantavirus weer rondwaart, dat er “scenario’s op tafel liggen”, dat men “voorbereid wil zijn”. Ik knik. Eindelijk eens beleid waar ik iets aan heb. Want stel je voor: een land dat tot stilstand wordt gemaand. Buren die hun barbecue moeten uitzetten en voor het eerst in…

Lees meer

Het is weer zo’n dagwaarop de lucht besluitom niet te bewegen. Alles plakt.Mijn shirt aan mijn rug,mijn rug aan mijn stoel,mijn ziel aan mijn lichaamtegen mijn zin. De zon hangt voor het raamals een opdringerige buurmandie niet begrijptdat ik geen behoefte hebaan sociaal contact. Ik heb geprobeerdhet hoofd koel te…

Lees meer

Ik had me voorgenomener niets van te vinden. Dat lukt meestal beterals je de gordijnen dichtlaaten doet alsof de wereldzich ergens anders afspeelt. Maar zelfs met het raam dichtkomt het binnen. Niet de mensen.Die blijven gelukkig buiten. Maar het geluid.Altijd het geluid. Alsof iemand om half tien ’s ochtendsbesluit dat…

Lees meer