Wat bezielt sommige mannen? Waar halen ze het idee vandaan dat vrouwen smachtend op hun oneerbare voorstellen zitten te wachten? Of op porno. Wat gebeurt er in een brein waardoor zo’n man denkt: ja, ik maak een foto van het pareltje (lees: rimpelig hoopje ellende) dat tussen mijn benen bungelt…
Auteur: Suuz Sjravelt
Voor de 7e keer ben ik nu alweer in Bergen, Noorwegen. Als groot fan van Scandinavische boeken, series en films (met name Astrid Lindgren) was het vroeger een wens van mij om ooit naar Scandinavië te verhuizen. Ik had hier een enorm geromantiseerd beeld bij wat alleen maar werd bevestigd tijdens mijn vakanties in Denemarken
Met een glimlach zo breed als de Maas stap ik Schiphol binnen. De luchthaven in Bergen is klein en gezellig, Schiphol is een mierennest, duizenden toeristen krioelen er rond, het is rumoerig, het ruikt er niet fris en toch krijg ik die glimlach niet van mijn smoel, want hier begint…
Ik ben niet religieus opgevoed. In de praktijk betekent dat niet dat ik niet gelovig ben, maar we gingen vroeger nooit naar de kerk. Ik ben nog gedoopt, maar daarna hield het ook op. Mijn vader, die ooit kapelaan was, vertelde wel veel over de kerk en het geloof en die verhalen vond ik allemaal
Lang, lang geleden, toen mijn grootste zorg nog was of ik chocomel of melk in mijn drinkbeker mee naar school had gekregen, kwam mijn moeder me op een middag ophalen van school en daar kreeg ze een nogal vreemde boodschap van mijn juf. Juf Corrie vertelde aan mijn moeder dat “Suzan het lesmateriaal had opgegeten”.
Dat ik niet helemaal goed bij mijn hoofd ben, bleek wel in de eerdere twee delen van deze serie met al mijn irrationele angsten en rare aversies. De rode draad hierbij is het niet uit handen willen geven van controle. En dat uit zich ook in een aantal andere afwijkingen: dwangmatige handelingen, die ik moeilijk
Toen Suuz een klein Suuzje was, was ze niet snel vies van dingen. Weinig maakte haar blijer dan spelen in de modder, rommelen met water en zand of kliederen met behangplaksel. Vroeger, toen nog niet de helft van de wereld bestond uit verpreutste zure Gerda’s en de andere helft uit…
De tandarts en ik… het is niet zo zeer een haat-liefdeverhouding, maar meer een haat-afschuwverhouding. Dat was niet altijd zo. Als kind had ik geen probleem met de tandarts. De meeste klasgenootjes hadden een enorm schooltandarts-trauma. Ik niet. Ik hoefde niet naar de schooltandarts, ik mocht met mijn ouders naar de gewone tandarts en dat
Als kind was ik best een waaghals. Ik deed levensgevaarlijke kunstjes op hoge rekstokken, klom in de hoogste bomen (en ja, ik viel er ook wel eens uit, dus ik zag er standaard uit alsof ik zwaar mishandeld werd), raasde met mijn fietsje van de hoogste bergen en ging in de spannendste achtbanen. Hoewel mijn
Je hebt van die weken of soms zelfs maanden waarin elke dag wel iets gepland staat… Dan kijk ik in mijn agenda of op mijn kalender en zie geen één leeg vakje. Spontaan moe word ik daarvan en soms voel ik zelfs lichte paniek. Want lege dagen zijn belangrijk. Voor mij wel in ieder geval.