Zien wij de filmposter al voor ons? Of de flikkerende neonletters met haar naam op de gevel. Laten wij ons verenigen en de regisseurs over de hele wereld oproepen om een film te maken. Een kaskraker. Want als er één leven verfilmd moet worden dan is het dat van Zsa Zsa Gàbor. Prima filmtitel. Zsa Zsa. Er zijn films gemaakt van personen die minder sores hebben meegemaakt dan deze Donau-nimf.
Het eerste wat al frappant is, is dat ze nog leeft. Half. Dat wel. Ze is inmiddels 99 jaar. Ze zit zonder armen en benen in een stoel. Blind en doof. Zonder slokdarm. Het eten wordt via een luikje direct haar maag ingepompt. Zo vergankelijk is de ooit zo gracieuze ster. Het is aan de ene kant mooi dat ze 145 gaat worden, maar had zij geen vroege dood verdiend? Op haar hoogtepunt in de jaren 50. Had haar een hoop eigen risico bespaard. Neem Peggy Entwistle. Of Marilyn Monroe. Grace Kelly. Lady Di. Die zijn morsdood, maar in een ding zijn ze onovertroffen. Ze zijn immer beeldschoon. Chic tot in de eeuwigheid. Mannen over de hele wereld kunnen anno 2016 nog steeds verliefd op hen worden. Wat een voorrecht. Eeuwige liefde. Op Zsa Zsa wordt niemand meer verliefd. Voor iemand die negen keer getrouwd is geweest, komt dat rauw op haar demente dak.
Niet alleen die negen huwelijken kunnen het script vullen (vooral het huwelijk met Conrad Hilton. Ze had in die periode seks met haar stiefzoon), maar ook het feit dat haar grootouders de vernieling in zijn gebombardeerd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Haar Joodse moeder kon Boedapest maar net ontvluchten en zo kwam miss Hongarije van 1936 terecht in Amerika. Waar ze een gevierd filmster werd en uitgroeide tot een flamboyante verschijning in Hollywood. Al is het de laatste decennia alleen nog maar om zaken die niets met een rode loper te maken hebben. Zoals een driedaagse gevangenisstraf in 1989, de mysterieuze dood van haar dochter en haar verslechterende gezondheid. Vinger aan de Pols kan 10 seizoen vullen met haar medisch dossier.
Ze raakte door een auto-ongeluk verlamd in 2002. In 2005 kreeg ze een beroerte. In 2010 brak ze haar heup, had ze twee bloedklonters en was ze opgegeven. Ze kreeg de laatste sacramenten al toegediend. Niet veel later was ze bewusteloos en ging het aftellen beginnen. Maar drie, twee, één gelukkig nieuw leven. In 2011 werd haar been afgezet. Kleinigheidje. De artsen gaven haar op, maar ze bleef leven. Ze raakte wel even in coma nadat ze bloed overgaf en haar sonde het lichaam uit etterde. Dood? Nee. In februari van dit jaar had ze flinke ademhalingsproblemen. De artsen durven haar niet meer te opereren. Hoeft ook niet. Ze viert in februari 2017 haar honderdste verjaardag en in 2021 zit ze hoogstpersoonlijk op rij 1 als er een film over haar leven in première gaat.
