Close Menu
ikwasinharen.nl
  • Home
  • Disclaimer
Facebook X (Twitter) Instagram
Trending
  • Belangrijke mededeling voor onze trouwe lezers
  • 150 jaar telefoon: dankjewel Graham Bell voor 150 jaar ellende
  • Pechdag voor IWIH
  • Blonde Hond op zondag: 18 maart gemeenteraadsverkiezingen
  • #ikhaatvliegen deel 2
  • Pensioenleeftijd vrouwen moet omhoog
  • Parttimers: de plaag van ieder kantoor
  • De aarde warmt niet op !!1!!!11!1!!
Facebook X (Twitter) LinkedIn Pinterest RSS
ikwasinharen.nl
IKWASINHAREN.NL
  • Home
  • Disclaimer
ikwasinharen.nl
Alledaags

Een dag niet

Ik was in Harenmaart 9, 201522 Mins Read

“Sjoerd… SJOERD!”

Verbaasd kijkt Sjoerd om zich heen. Zijn vrouw houdt de arm van Sjoerd vast. Hij weet inmiddels wel wat dit betekent. Hij stond of zat weer apathisch voor zich uit te staren, zonder enig benul van tijd of omgeving. Deze stukken tijd bestaan niet voor Sjoerd. Hoewel het soms meerdere keren per dag gebeurt, blijft het een vreemde angstige gewaarwording. Het is alsof er een stuk uit de film is geknipt en de twee losse uiteinden zonder te kijken naar enig verband in de verhaallijn aan elkaar zijn geplakt. Wat in werkelijk een niet te achterhalen tijdsperiode is geweest, is voor hem slechts een fractie van een seconde. Sjoerd zegt tegen zijn Petra dat het goed is en dat hij hooguit 5 minuten afwezig was. Ze weten beiden dat Sjoerd hier geen idee van heeft, van kan hebben, want hij voelt zijn wegrakingen niet aankomen, dus van een begintijd is geen sprake. Sjoerd heeft deze wegrakingen weer sinds een paar maanden, waarschijnlijk zijn ze het gevolg van spanning en depressie. Hij kan niet depressief zijn. Hij wil niet depressief zijn. Hij mag niet depressief zijn. En waar moet Sjoerd nou spanning van hebben? Hij heeft een mooie baan als ontwerper en verdient meer dan voldoende om het hoofd boven water te houden. En Petra? Petra is alles voor hem, sinds hij Petra heeft leren kennen, heeft zijn leven veel meer betekenis, veel meer zin. Het leven voelt weer als leven en niet meer als alleen maar zijn. En toch kan Sjoerd niet meer genieten van de dingen, of althans niet zoals de mensen verwachten, zoals hij zou moeten genieten van de dingen, omdat hij het in andermans ogen ‘goed’ voor elkaar heeft. Petra loopt met Sjoerd naar de bank en ze zegt dat hij een kop koffie krijgt met een lekkere tompouce die zij speciaal voor hem bij de bakker is wezen halen. Sjoerd voelt dat zijn ogen beginnen te branden. Hoe bestaat het dat iemand zo goed voor hem is? Waarom stopt dit alles niet? Bestaan hier medicijnen voor? Kan hij ooit weer aan het werk?

“Sjoerd. Sjoerd. SJOEEERRD!”

Dit was de tweede wegraking, in zeer korte tijd?

branden depressief Tijd tompouce wegraking zin
Share. Facebook Twitter Tumblr Email Bluesky
Ik was in Haren

Related Posts

Belangrijke mededeling voor onze trouwe lezers

150 jaar telefoon: dankjewel Graham Bell voor 150 jaar ellende

Pechdag voor IWIH

2 reacties

  1. Zwijneveld on maart 10, 2015 4:23 pm

    Ik weet niet precies wat ik hiermee moet…

    • Ik was in Haren on maart 10, 2015 6:47 pm

      Niets. Soms wil IWIH gewoon iets meedelen, gewoon omdat het kan.

Categorieën
  • Alledaags
  • Amusement
  • Geschiedenis
  • Internet
  • Nieuws
  • Politiek
  • Sport
  • Vreten
Pagina’s
  • Disclaimer
  • Ingezonden stukken
  • Keurmerk Fatsoen
  • Links
  • Tip de redactie!

Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.