Tante Terry, wie kent haar niet? Nou, waarschijnlijk het overgrote deel van de wereldbevolking. Maar voor mij is Tante Terry een begrip! Een idool! Ja, een icoon zelfs!
Als ieniemini-Suuz was ik al helemaal bezeten van muziek. Mijn ouders hadden een indrukwekkende collectie lp’s en singeltjes en er werd altijd veel muziek geluisterd. Mijn eerste woordjes waren NEE, mama en papa. Niet lang daarna kwam zejjuf doon (zelf doen!), vrij snel gevolgd door het woordje omdraaien, want ik had al snel door dat als de plaat was afgelopen en ik zo hard mogelijk ‘omdraaien’ gilde, de plaat werd omgedraaid en er meer muziek volgde.
Mijn favoriet als klein hummeltje was een singeltje van Tante Terry en de Meiklokjes. Tante Terry , die eigenlijk Esther heette maar Tante Terry bekt blijkbaar beter, was een Belgische presentatrice. Ze presenteerde samen met Nonkel Bob het kinderprogramma Kom toch eens kijken (ver voor mijn tijd) en werd daarin bijgestaan door eekhoorn Kraakje, die ook op de hoes van mijn singeltje stond en waarvan ik tot vandaag altijd heb gedacht dat het een groot bruin konijn was. Van deze weetjes was ik me verder niet bewust, ik luisterde alleen dit specifieke singeltje op repeat en gilde ‘omdraaien!’ op repeat. Ik kan me zo voorstellen dat mijn ouders er af en toe krankzinnig van werden.
Ikkeltje Kramikkeltje was voor mij de absolute nummer 1 hit. Uiteraard wil ik dit pareltje graag met jullie delen:
Andere grote hits op het singeltje waren ABC, De Klepperman en Kom kom mee naar buiten (waar de koeien loeien in de wei, daar hoor je zo mooi de vogels fluiten, kom kom kom kom mee met mij). Ik zong ze allemaal uit volle borst, met een klein spraakgebrek, mee en de teksten kan ik nog steeds dromen.
Naast Tante Terry en de Meiklokjes had ik nog een favoriet. Een zoetsappig, roze singeltje van Roodkapje met geniale teksten als: “Ze heette geen Heleentje, Els of Marjolein, want met schoentjes zo rood en een mutsje zo rood, zou jij ook een klein Roodkapje zijn”. Er zat ook een boekje bij en dat maakte het geheel nog leuker.
Toen mijn broertje en ik ietsje ouder waren, waren luisterboeken met bijbehorende lp nog steeds populair. Alfred Jodocus Kwak en Peter en de wolf hebben we grijs gedraaid en de boeken vielen van ellende uit elkaar.
En verder was het een bonte verzameling van zeer diverse muziek, van Limburgse muziek (witste nog koempel) tot Vicky Leandros en van Boney M tot de Ramones. Wij riepen en DJ Papa draaide. Toen we nog klein waren, renden we tijdens het luisteren rondjes om de salontafel of we mochten met onze loopfietsjes om de tafel heen fietsen. Ja, het waren wilde tijden. Later gebruikten we de salontafel als podium en maakten er een playbackshow van. Mijn broertje was meestal gitarist, ik zangeres. Tevens waren wij trendsetters op het gebied van “Mama Appelsap”.
Ik heb nog steeds een extreem uiteenlopende muzieksmaak, maar uiteindelijk is alles begonnen met Tante Terry, zaliger.
