Ajax – Feyenoord gaat weer eens ergens om. In Rotterdam smachten ze al 18 jaar naar een kampioenschap. En dit seizoen is het luctor et emergo voor Feyenoord. De jarenlange worsteling is voorbij. Niet dat het spel om aan te gluren is, maar dat maakt geen ene reet uit. Iedereen loopt weer hand in hand in de Koopgoot. Over die hunkering en over die ontworsteling heeft de Rotterdamse dichter Né Dupé (die zelf overigens niet voor Feyenoord is) een gedicht geschreven. Gewoon omdat Maas zo lekker rijmt op speculaas. En de Kuip op zuip. Vandaar en gewoon omdat het kan. Geniet allen van de wedstrijd, dat de beste moge gelijkspelen.
Ontworsteling Zo afwezig en zacht klonk decennia lang de stem van publiek omsloten tussen oevers van de Maas Na jaren en jaren gewacht een ondraaglijke drang naar doelrijke schoten ontworstelt de klank zich uit de waas gaan zang en trots weer hand in hand en wordt door het godganse land de echo andermaal gehoord van het onvolprezen lied van Feyenoord Né Dupé
