Je kunt het niet vaak genoeg zeggen. ‘Ik heb er geen herinneringen aan.’ ‘Ik heb er geen herinneringen aan.’ ‘Nee ik heb er echt geen herinnering aan.’ Wanneer je het maar vaak genoeg zegt ga je het zelf geloven.
‘Heb ik vrijdag gezegd dat ik er geen herinnering aan had?’
‘Vreemd, weet u dat zeker?’ ‘Heeft u daar geen herinnering aan?’
‘Waar ik wel een herinnering aan heb is dat ik de feiten heb verbreed.’
In november heeft hij ook al gezegd dat hij daar geen herinnering aan heeft. Hij herkent ze op één stuk na wel maar dat doet niet ter zake. Dat zijn partijstukken en daar hoeven we geen herinnering aan te hebben.
Wij vrezen dat het niet eens een vorm van Korsakov light is waar de Minister President aan lijdt.
