Ik zag het meteen. Ik loop de supermarkt binnen, kijk naar de prijzen, en denk: dit klopt niet. Dit is geen inflatie. Dit is sabotage. Dit is Ramadan.
Want laten we even logisch nadenken, iets wat blijkbaar niemand meer doet behalve ik. Wekenlang eten miljoenen mensen overdag niet. Supermarkten zien dat. Die denken: nou, dan hoeven we minder in te kopen. Minder vraag, minder voorraad. Dat is economie. Dat is gewoon rekenen. Net als met die benzineprijzen laatst, toen iedereen ineens ging rijden en het duurder werd. Zelfde principe.
En dan, ineens, bam. Zon onder. Ramadan voorbij. Iedereen weer eten. Niet een beetje eten. Nee, inhalen. Compenseren. Maanden aan honger in één week naar binnen werken. Natuurlijk ontstaan er dan tekorten. Natuurlijk schieten de prijzen omhoog. Dat is geen toeval. Dat kan iedereen zien die een beetje logisch nadenkt.
Ik stond daar dus, bij de yoghurt. €2,89. Voor een pak yoghurt. Dat is geen prijs meer, dat is een signaal. En niemand die het ziet. Mensen lopen er langs alsof het normaal is. Alsof yoghurt altijd een luxeproduct is geweest. Alsof we niet allemaal kunnen uitrekenen wat hier gebeurt.
En dan hoor je weer van die mensen: “Ja maar Blonde Hond, zo werkt het niet.” Oh nee? Hoe werkt het dan wel? Want ik zie lege schappen. Ik zie duurdere boodschappen. Ik zie chaos. En ik zie toevallig ook dat er net een hele periode is geweest waarin een grote groep mensen collectief besloot om overdag niet te eten. Maar nee hoor, dat zal wel weer “complex” zijn.
Toeval bestaat niet. Dat is het eerste wat je leert als je een beetje oplet. Of in elk geval als je beter oplet dan de rest.
Maar goed, ik zeg er maar niks van. Straks ben ik weer degene die racist is. Terwijl ik gewoon probeer te snappen waarom een komkommer duurder is dan een liter euro 98.
Ik zeg alleen: misschien moeten we niet raar opkijken als dingen duurder worden wanneer hele groepen mensen ineens anders gaan doen dan normaal. Maar goed, dat zal wel weer te simpel gedacht zijn.
Blijkbaar ben ik weer de enige die het doorheeft. Zoals wel vaker.
