Beste lezers, ik voel jullie opluchting al tot mij stromen wanneer ik jullie mede deel dat ik nog leef!
Mocht dat feit jullie niet verheugen dan tenminste mij. Nog geeneens bijgekomen van de hoeveelheid lauwe blikjes Schultenbrau op Lowlands en een ongevarieerd patatselpatroon (24/7 patat), moest ik na aankomst in mijn huisstad meteen door naar de introductieweek van mijn Universiteit. Zo een week om alle 1e jaars te vleeskeuren onder het mom van ‘de stad beter leren kennen’.
Ondanks dat er een heleboel denderende activiteiten op het menu stonden, bleek al gauw dat de voornaamste en zich constant ononderbroken op de achtergrond plaatsvindende activiteit toch echt wel bier drinken was. Sporttoernooi? Neh, laten we een drankspelletje spelen in het magazijn van de studievereniging. Kijken bij 5 verschillende studentenverenigingen? Dat is gewoon studentenslang voor bier drinken op 5 verschillende locaties. Ik weet nu al alle ins en outs van het seksleven van mijn groepsgenoten, ik weet hoe je een kamelenrace met spelkaarten kan houden, ik weet dat als je om 3 uur begint met drinken en verspreid over 12 klokuren 20 bier drinkt, slechts moe wordt ipv. dronken. Bier, bier en nog eens bier… Zoveel bier! Deze hoeveelheden bier leiden MegaMindy tot het leven buiten de reguliere leef-tijden om, tot overmatig slaapgedrag en plichtsverzuim.
Moet wel zeggen dat Nederland ook hierin weer een raar land is. Daar waar zich nog 17-jarige bevinden wordt het sterkst overdreven bewind tegen alcoholconsumptie ooit gevoerd. Er wordt gepropageerd dat alcohol een soort radioactief bommenmateriaal is dat meteen ontploft en je doodmaakt als je er mee in contact komt. Maar the moment you turn 18, wordt je er mee volgegoten van alle kanten.
Voor de rest heb ik eigenlijk weinig te vertellen. Zou dat liggen aan die zwarte plekjes in mijn hoofd? Of aan het feit dat ik langzaam in een bierzombie omvorm (lees: student)? Joost mag het weten. Misschien moet ik aan de wijn… Ze zeggen toch ”In Vino Verum est”?
