Weerbaar

Toen ik nog een kleine Supermatthijs was gebeurde het nog weleens dat ik op school als vervelend werd ervaren. Sommige dingen begrijp je niet. In de hoek staan of de klas uit was dan ook vaak het gevolg. En als ik daar dan thuis in mijn ogen volledig terecht over klaagde kreeg ik tot mijn verbijstering nog meer straf. Mijn ouders gingen er gewoon vanuit dat de leraar wel gelijk zou hebben en jaren later denk ook ik nu daar zat ook eigenlijk best iets in. Zo kon het gebeuren dat er dingen van mij werden afgenomen voor een bepaalde periode. Mijn radio of tv en die kreeg ik dan terug als ik weer wat minder in opspraak kwam of mijn school resultaten weer wat beter waren. Op een gegeven moment werden er in de familie grapjes gemaakt dat er nu alleen nog maar een bed viel af te pakken.

Op de middelbare school ging het met mij al stukken beter maar maakte ik op een gegeven moment mee dat er iemand de klas werd uitgestuurd. Ik zal geen namen noemen maar het was Patrick een nogal bol figuur die ook echt oervervelend was. Binnen 20 minuten vloog de deur van het lokaal open en stormde een vrouw, voor de beeldvorming Hanna Tokkie, naar binnen. Ik had nog nooit van mijn leven iemand zo gruwelijk horen schelden en vloeken. Dat is bij mij later alleen nog door een niet nader te noemen projectleider overtroffen. Deze vrouw, zeg maar Ingrid van Henk, Ma Flodder, kon absoluut niet geloven dat haar volgevreten prinsje zich zou misdragen. De leraar helemaal verrot gescholden verliet zij even later de school. En nu jaren later hieraan terug denkend zie ik een probleem van deze tijd.

Ouders leren hun kinderen vooral dat ze niet alles hoeven te pikken. Dat eigenlijk alles onderhandelbaar is en kunnen vaak gewoonweg de fouten van hun kroost niet inzien. Nu zal je zeggen dat eigenlijk iedereen wel snapt dat vooral pubers hun grenzen opzoeken en daarbij nogal eens er overheen gaan maar ik heb sterk de indruk dat tegenwoordig de ouders wat makkelijker verhaal gaan halen. De mensen zijn nu heel wat mondiger dan vroeger maar of dat altijd winst is ? Later in bv. het bedrijfsleven zie je dat dit soort figuren de grootste problemen krijgen met autoriteiten. Met waarschijnlijk de beste bedoelingen heb je zo als ouder een onhandelbaar mens gemaakt die vrijwel nergens is te handhaven. Tuurlijk kan zo’n kind dan altijd nog kamerlid worden voor de PVV of zo maar je hoopt toch op iets beters ?