Ik was in Haren leest het bericht. Mannen veroorzaken de stijging in verkeersdoden. Alleen mannen. IWIH knikt bedachtzaam, alsof hij dit al jaren wist maar het nu eindelijk officieel op papier staat. Hij vraagt zich af of dit betekent dat oudere vrouwen voortaan verplicht binnen moeten blijven zitten, veilig op de bank, kijkend naar RTL 4‑programma’s waarin geen enkele vorm van intellectueel leven te ontdekken valt? Ze kijken. En blijven kijken.
Hij vraagt zich af of mannen nu officieel zijn aangewezen als wegwerpmateriaal. Dat ze hun leven moeten wagen zodat vrouwen ongestoord kunnen bingewatchen. Dat er straks een landelijke campagne komt: “Mannen, offer u op. De Jumbo sluit om zes uur.” IWIH ziet het al voor zich: mannen die met helm, kniebeschermers en testament de straat op worden gestuurd om een pak halfvolle melk te halen.
Hij vraagt zich af wie die ongevallen veroorzaken. Zijn het de mannen die denken dat ze “nog prima kunnen fietsen hoor”, terwijl ze ondertussen proberen te bewijzen dat zwaartekracht een complottheorie is? Of de mannen die vinden dat verkeersregels suggesties zijn, net als de kooktijden op pasta?
Ik was in Haren vraagt zich af waarom niemand het echte probleem benoemt: mannen zijn simpelweg te enthousiast over vooruitgaan. Ze willen altijd ergens heen, zelfs als ze niet weten waarheen. Vrouwen maken daar misbruik van en blijven op hun dikke kont zitten.
IWIH vraagt zich af of dit ooit oplosbaar wordt. Misschien moeten mannen voortaan alleen nog buiten komen onder begeleiding van een gecertificeerde vrouw. Of anders: alle mannen verplicht op de hometrainer, vrouwen op de bank, laat AH de boodschappen bezorgen en de rest van Nederland kan veilig naar buiten.
Conclusie: de man is een rijdend experiment geworden in het Darwinisme.
