Gisteren plaatste IWIH een poll op Threads. Niet de uitslag was interessant, polls zijn nu eenmaal de twee‑sterren sudoku’s van sociale media, maar de reacties eronder. Want zodra je mensen vraagt waarom ze iets doen, ontstaat er een fascinerend fenomeen: morele spierballentaal.

Mensen die zich met zichtbaar plezier moreel boven anderen proberen te plaatsen. Niet door een Porsche GT3 RS, een iPhone 17 Pro Max of een Gucci‑tas, maar door iets veel subtielers: het idee dat zij moreel zuiverder zijn dan jij. Het is een dappere poging tot: “Hoe zeg ik dat ik beter ben dan een ander, zonder te zeggen dat ik beter ben dan een ander?”
En het mooiste?
Een aanzienlijk aantal legde de schuld bij IWIH. Vanwege een poll. Op Threads. Een poll die geen oordeel velde, geen richting gaf, geen stelling innam.
Gewoon een simpele vraag.
Maar op social media, en blijkbaar vooral op Threads, is een vraag stellen al snel een aanval op iemands identiteit. Want als je morele superioriteit je belangrijkste accessoire is, voelt elke nuance als een persoonlijke belediging.
De reacties laten prachtig zien hoe mensen zich in bochten wringen om vooral niet in het hokje “materialist” te vallen. Alsof dat hokje gevuld is met mensen die op Uggs naar de Mediamarkt gaan.
Dus krijg je reacties als:
• “Ik hoef helemaal niet te laten zien dat ik beter ben.”
• “Ik hoef geen spullen om beter te zijn, ik heb principes.”
• “Dit is een rare poll, waarom zou je dit vragen?”
Allemaal varianten van dezelfde boodschap:
“Ik ben beter dan de mensen die denken dat ze beter zijn.”
En oh, de ironie: de anti‑materialist is vaak net zo statusgericht als de materialist, alleen koopt hij zijn status niet bij de Bijenkorf maar bij zijn eigen geweten.
Het is dezelfde behoefte, maar met een andere verpakking. De één rijdt in een Porsche, de ander in een morele bakfiets. Beiden willen net zo graag gezien worden. Uiteindelijk is iedereen bezig met zichzelf onderscheiden, maar niemand wil dat het opvalt.
Niemand was te verheven om te reageren. Zelfs morele zuiverheid wil graag gezien worden.
