Uit het dagboek van een klimaatvluchteling

Als je aan een RTLNPSOROS-tafel zegt dat er geen klimaatvluchtelingen bestaan, word je natuurlijk uitgelachen. Net zo erg uitgelachen als je een paar jaar geleden in een Paudwdd-studio zei dat Trump president zou worden. Maar als zelfs NRC vraagtekens zet bij al dat klimaatgehijg dan is er toch iets aan de hand? Wat opvalt is dat iedereen maar te pas en te onpas een mening heeft over het klimaat, maar nooit heeft iemand het eens over de erbarmelijke omstandigheden van zo’n klimaatvluchteling. Daarom een situatiebeschrijving uit het leven van het Afrikaanse jongetje N’Toko M’Taka (zijn vrienden noemen hem Tiki) uit Malawi en zijn moeder N’Tiki M’Toko (vrienden noemen haar Taka). Een 12-jarige jongetje dat over een paar jaar waarschijnlijk moet vluchten vanwege het klimaat. Althans, dat zegt zijn moeder.

Taka: Tiki, wil jij even water halen?

Tiki: Alweer. Ik ben gisteren al geweest. Laat Teke (zijn zusje, red) maar gaan.

Taka: Nee, jij moet het doen. Hier heb je een emmer.

Tiki: maar het is 3 kilometer lopen

Taka: nou en?

Tiki: waarom gaan we niet bij de put wonen dan?

Taka: geen moeilijke vragen stellen jongen. Die put hebben we ooit van een blanke magere meneer met bril gekregen. Hij was niet grappig, maar ach. We hebben een put. Dus wees blij.

Tiki: de vorige keer kwam er geen water uit

Taka: ga nou maar

De jongen loopt 3 kilometer en haalt water uit de pomp, kijkt nog even naar het standbeeld van Dolf Janssen met de tekst ‘deze pomp wordt jullie aangeboden door Dolf Janssen; ambassadeur van Oxfam-artsen SOS KinderAidsfonds’ en dan loopt hij weer 3 kilometer terug.

Taka: dank je wel voor het water jongen. Daar ben ik  blij mee. Het is namelijk tyfusheet in dit dorp.

Tiki: Ja, waarom verhuizen we eigenlijk niet naar het Malawimeer of naar de watervallen van Zomba? Teringveel water daar.

Taka; Kind, stel niet van zulke moeilijke vragen. Hier eet je rijst op.

Tiki: maar al die toeristen dan in ons land. We zouden toch voor een hotel in Lilongwe blikjes Carlsberg kunnen gaan verkopen of zo

Taka: over 3 weken komt die grappenmakker weer en dan moeten we voor de camera verschijnen. We kunnen niet zomaar weg. Je moet dan weer op de foto met die Carolien.

Tiki: ik wil helemaal niet op de foto met Carolien

Taka: doe nou maar gewoon. We krijgen er een hoop voor terug. Oxfam laat er geen gras over groeien.

Tiki: we kunnen toch desnoods naar Zuid-Afrika. Daar komt gewoon water uit de kraan.

Taka: Zuid-Afrika doet niet aan opvang in de regio. Maar ik heb gehoord dat Nederland klimaatvluchtelingen gaat opnemen

Tiki: what the fuck is een klimaatvluchteling?

Taka: iemand die vlucht voor het klimaat en die dan voor een paar honderd euro naar Nederland wordt gebracht. Via Niger en Libië. Dat wordt dan aan zo’n klimaatvluchteling beloofd. Geweldig toch!

Tiki: vlucht voor het klimaat? Als de zon ons gaat aanvallen of zo.

Taka: niet zo bijdehand. Hier eet je rijst op

Tiki: als Nederland zulke slechte cabaretiers heeft, wil ik daar helemaal niet wonen

Taka: Kijk, we kunnen wel voor de makkelijke weg kiezen en elke dag lekker pootje gaan baden in het Malawimeer, maar al die mensen die ons helpen dan? Al die mensen met die ronkende camera en al die mensen die filmpjes van ons maken, en reclameblokken, en posters, en acties verzinnen en tv-shows en belpanels. En Bono die een vliegje op onze neus plakt!! Al die mensen die teringveel geld inzamelen voor ons, moeten we die dan zo maar in de steek laten? Zij hebben beloofd dat wij ook ooit naar Nederland mogen! Mits we 2 keer per maand beschikbaar zijn om in de camera te zwaaien.

Tiki: als ze veel geld inzamelen, waarom krijgen we dan 3 kilometer verderop maar één pomp die om de 3 jaar vervangen moet worden?

Taka: OMDAT GROENLINKS NOU EENMAAL GEEN VERSTAND HEEFT VAN WATERPOMPEN MAAR HET KOMT UIT EEN GOED HART. EET JE RIJST