IWIH ziet het steeds vaker op sociale media: mensen die na een eerste date een gebrekenlijst publiceren alsof ze zojuist de oplevering van hun huis hebben gedaan.
Vooral de categorie die inmiddels de leeftijd heeft bereikt waarop de gemiddelde auto een klassiekerstatus krijgt, maar nog steeds date alsof er volgende week auditierondes zijn voor The Voice.
Het begint altijd hetzelfde.
Hij was te klein. Hij was te kaal. Hij droeg verkeerde schoenen. Hij stuurde te veel emoji’s. Hij stuurde te weinig emoji’s. Hij heeft een PlayStation (oké, dat begrijpt IWIH). Hij at geen vlees. Hij was te veganistisch. Hij bestelde een cappuccino. Of hij bestelde juist géén cappuccino.
Kortom: een volledige forensische analyse van een man die de fout heeft gemaakt om op een donderdagavond van z’n bank te komen.
IWIH leest die verslagen met groeiende verbazing. Niet vanwege die mannen, daar zullen ook best vreemde exemplaren tussen zitten, maar vanwege de overtuiging waarmee iedere date wordt beoordeeld alsof er een ISO-certificering aan hangt. Alsof ergens een magazijn vol perfecte partners staat te wachten, klaar om uitgeleverd te worden zodra de huidige proefrit niet bevalt.
Alsof Jonathan Bailey zenuwachtig naar zijn telefoon zit te staren omdat Monique uit Purmerend nog niet heeft gereageerd.
Daten boven de 40 is geen talentenjacht meer. Dat is archeologie. Je bent niet op zoek naar perfectie. Je hoopt vooral iemand op te graven die emotioneel nog enigszins stabiel is en waarvan niet alle belangrijke onderdelen ontbreken.
Iemand die niet binnen vijf minuten begint over crypto. Of zijn ex. Of chakra’s. Of waarom de maanlanding eigenlijk nooit heeft plaatsgevonden.
En zelfs dat blijkt tegenwoordig al een ambitieuze verlanglijst.
Toch verschijnen er dagelijks zure recensies online. Alsof de date geen mens was, maar een strijkijzer die onvoldoende stoom gaf.
“Eén ster. Praatte te veel over zijn werk.”
“Twee sterren. Had een Android-telefoon.”
“Drie sterren. Kwam op tijd.”
Misschien is dat wel het echte probleem. Sociale media hebben een hele generatie wijsgemaakt dat er altijd iets beters beschikbaar is. Nog één swipe. Nog één match. Nog één gesprek. Nog één perfecte kandidaat die precies voldoet aan alle eisen die iemand zelf ook nooit heeft gehaald.
Daardoor behandelt iedereen elkaar alsof ze te vervangen zijn door de volgende @username.
IWIH kijkt ernaar en denkt vooral: wees blij dat er op jouw leeftijd überhaupt iemand een schoon t-shirt heeft aangetrokken, benzine heeft betaald en vrijwillig een half uur tegenover je is gaan zitten.
En misschien, heel misschien, verdient dat niet direct een liefdesverklaring.
Maar wel iets beters dan afgezeken worden door jou en je volgers voor wat likes als troostprijs.
