Er zijn van die producten die bestaan omdat niemand ooit hardop “nee” heeft durven zeggen. Alcoholvrij bier is daar het schoolvoorbeeld van. Een vloeibare belediging van onze collectieve intelligentie. Het is de vloeibare manifestatie van lafheid. Een bubbelend compromis tussen mensen die wél willen drinken en mensen die bang zijn dat iemand op social media hen moreel beoordeelt.
Laten we het beest bij de naam noemen: alcoholvrij bier is een belediging. Bier zonder alcohol is als een mop zonder clou, een hond zonder staart, een FVD’er zonder complot. Het mist de essentie. Het is een lege huls. Een soort culinaire deepfake. En dan krijg je van die mensen die trots zeggen: “Ik drink tegenwoordig alcoholvrij bier.” Gefeliciteerd, je drinkt nu koolzuur met trauma’s.
En dan die mensen die trots verkondigen dat ze “bewust kiezen voor alcoholvrij”. Bewust? Bewust wát? Want laten we het echte punt niet ontwijken: alcohol is geen luxeproduct. Het is een copingmechanisme. Een eeuwenoud sociaal smeermiddel dat ons helpt omgaan met irritante mensen, domme opmerkingen en de dagelijkse realiteit dat we opgesloten zitten in een samenleving waar iedereen altijd maar aan staat. Alcohol is de buffer tussen jou en de rest van de mensheid. Het is de firewall van de ziel. Het is de enige reden dat verjaardagen, netwerkborrels en familie-etentjes niet eindigen in massale paniekvluchten.
En dan komt alcoholvrij bier binnenwandelen, alsof het een oplossing biedt. Alsof het de ervaring van “even niet nadenken” kan vervangen door “ik doe alsof ik meedoe”. Het smaakt nergens naar, en dat is nog het beste wat je ervan kunt zeggen. De brouwers beweren dat ze “dezelfde smaak” hebben weten te behouden. Dat is knap, want de meeste gewone bieren smaken al alsof iemand een natte broodkorst in een emmer heeft laten weken. Maar alcoholvrij bier? Dat is diezelfde emmer, maar dan zonder enige troost.
Het is de ultieme hypocrisie: we willen de vorm van ontspanning, maar niet de inhoud. De illusie van rebellie, maar zonder risico. Een soort moreel toneelstuk voor mensen die bang zijn dat iemand hen ziet genieten.
Bier zonder alcohol is als de glimlach van de buurman die je haat: het mist iedere vorm van emotie.
