Ik heb deze week weer eens naar de universiteiten gekeken. Dat had ik beter niet kunnen doen. Want wie goed kijkt, ziet het meteen: het zijn geen onderwijsinstellingen meer, maar subsidieslurpers met een dak erop. Een soort ideologische IKEA’s waar je naar binnen gaat voor kennis en naar buiten komt met een pakketje linkse meningen dat je zelf nog even in elkaar moet schroeven.
En dan dat Engels.
Alles is tegenwoordig in het Engels. Colleges, tentamens, zelfs de koffieautomaat lijkt “latte” te fluisteren. En wat hebben Nederlandse studenten aan onderwijs wat ze niet kunnen verstaan? Precies. Nothing.
Maar het ergste is natuurlijk dat het buitenlanders aantrekt. Want als je één ding niet wilt op een universiteit, dan is het wel mensen die… studeren. Of kennis meebrengen. Of iets bijdragen. En die kennis nemen ze ook weer mee. En wie betaalt daarvoor? Juist. Ik en de rest van de belastingbetalers.
Ik stel daarom een eenvoudige oplossing voor. Geen hervormingen, geen commissies, geen rapporten van 312 pagina’s.
Gewoon: sluiten die handel.
Dan kunnen studenten eindelijk weer doen waar ze goed in zijn: zuipen, klagen over de woningschaarste, werken in de horeca en ontdekken dat ze eigenlijk helemaal geen master nodig hebben om doodongelukkig te worden in Nederland.
