Verse koffie, tv aan, en daar is het weer: Trump heeft gesproken, en de wereld valt weer over hem heen. Terwijl de man alleen maar zegt wat iedereen allang dacht. Ik snap niet alles van Amerikaanse politiek, dat geef ik gewoon toe. Kiesdistricten, hoofdkiesmannen, dat soort dingen, moeilijke dingen, voor mij Chinees. En dat is toevallig ook precies waar Trump het over had: China. Al die stemmachines zijn gehackt en gemanipuleerd, wie zal het zeggen. Hij zal het zelf ook niet helemaal precies weten. Maar hij voelt het. Hij weet dat. En dat is meer dan onze eigen bestuurders ooit hebben gedaan.
Trump is gewoon de Amerikaanse Wilders. Zo simpel is het. Een man die zegt waar het op staat, tegen de gevestigde orde in, en die daarom door iedereen wordt weggezet als gevaarlijk. Klinkt bekend? Precies. Als Wilders al vijfentwintig jaar gelijk blijkt te hebben over van alles, waarom zou Trump dan ineens ongelijk hebben? Dat is toch gewoon logisch nadenken.
En dan die zenders. ABC, NBC, weigeren gewoon zijn speech uit te zenden. Alsof je een president het zwijgen oplegt. Dat rook ik al van mijlenver: dat zijn gewoon mensen die meedoen aan de fraude. Waarom anders bang zijn voor een speech? Trump zei het zelf, en hij heeft daar vast zijn redenen voor: die licenties moeten eraf. Democratie, dat betekent toch dat je alleen de zenders overhoudt die je wél leuk vindt.
Pieter van nummer 12 zei laatst nog: “Blonde Hond, misschien is niet alles wat Trump zegt letterlijk waar.” Nou Pieter. Niet letterlijk waar is voor simpele zielen. Trump heeft het over vertrouwen, over gevoel, over een systeem dat rammelt. En als exact 250.000 mensen ergens illegaal geregistreerd staan, dan komt dat getal niet uit de lucht vallen. Iemand heeft dat geteld. Anders was het wel een ander getal geweest.
Ik snap er niets van. Maar hij heeft gelijk. Punt.
