Column: Opassen is betaald pottekijken

IWIH lijkt tegenwoordig net een opinie startpagina over vluchtelingen-problematiek. Lezers die nog niet gek geworden zijn van de zoveelste quasi-geniale kijk op dit onderwerp (een onderwerp dat toch wel onvermijdelijk kut blijft), zullen op den duur ook wel beseffen dat ze dan beter google kunnen gebruiken om over dit onderwerp te lezen.

Uiteraard wil ik jullie niet wegjagen, en kan ik jullie daarom ook vertellen dat de bovenaanstaande zoekresultaten op google natuurlijk bij verre na niet van dezelfde kwaliteit/fatsoen zijn, als dat wat wij jullie hier op IWIH aanbieden.

Daarom, zal ík, MegaMindy vandaag lekker over iets totaal anders lullen; Opassen, ofwel: babysitten. Waarschijnlijk ga ik dankzij deze uitspraak problemen krijgen met Studio1000 maar ik heb dus echt níks met kinderen. Kinderen vereren mij, maar ik vind de meesten maar druk, vies, dom en irritant, totdat ze zoet in hun bedjes liggen. Toch ben ik de meest gewilde oppas van de buurt en sinds dit mijn enige bron van inkomsten is, huppel ik nep-vrolijk van oppas-adres naar oppas-adres.

Zoals ik al zei; ik doe het werk niet omdat ik het zo goed met de kleintjes kan vinden. Eerlijk is eerlijk, ik doe het voor de moneys. Máár het heeft één ander mooi meegenomen voordeel, indien je zoals ik stiekem van mensen judgen houdt. Als oppas word je namelijk binnengelaten in het huis en leven van een zo goed als vreemd gezin. Ze geven hun privacy geheel vrij, en betalen mij daar ook nog voor!Ik vind het grappig om te zien hoe verschillend kinderen worden opgevoed. De manier waarop de opvoeding wordt aangepakt zegt best veel over desbetreffende ouders.

Sommige ouders nemen de opvoeding serieuzer dan anderen (lees: ze slaan erin door): die hangen dan in de wc schema’s met tot de minuut nauwkeurig uitgewerkt hoe lang en op welke dagen er tv gekeken mag worden en gecomputerd. Sommige kinderen dienen opgewarmde kersenpittezakjes mee te krijgen naar hun 15 graden koude slaapkamers en mogen op zaterdag cruesli in plaats van muesli in hun magere-yoghurt ”toetje”. (Dit zijn over het algemeen actieve PvdA-stemmers ouders)

Er zijn ook veel ouders die volgens mij niet weten waar ze met hun kind over moeten praten, of daar überhaupt geen zin in hebben.  De types: ”Als ik ze in gameboys en electronica bedolf, houden ze hun bek wel dicht”-ouders. Helaas gaan sommige kinderen dan zodra de oppas er is, mij dus alsnog de oren van het hoofd afkletsen met verhalen over Lego-ninjas en andere digitale game personages. Ach ja, alles is beter dan de ADHD-kinderen. Die rennen met een stuiterbal door het huis, zodra pappie en mammie eindelijk ook hun hectische vertrek achter de rug hebben en uit huis zijn.

Ik zou nog door kunnen gaan over van alles, enkele voorbeelden zijn:

• Wel of niet aanleren aan kinderen dat ze hun handen moeten wassen na het plassen (VEEL TE WEINIG KINDEREN WETEN DIT????!)
• Tanden poetsen in een badkamer, of in de wc ( naar mijn mening nogal onsmakelijk
• Wel of niet (verplicht) jeugdjournaal en klokhuis kijken
• Wel of niet boekje lezen in bed
• Wel of niet onbeperkt Disney troep mogen kijken
• Reden voor het nodig hebben van oppas; het type uitje dat de ouders als vermakelijk beschouwen.
• Het feit opzich al dat ouders tijd hebben om naar een ‘cabaret’ ofzo te gaan.

Kortom, zoveel dingen waar je je over kan verbazen en die een kijkje scheppen in de levens van verschillende Nederlanders en anderen die hier wonen. Soms vraag ik me af of ze zouden weten dat ik de meeste ouders en kinderen maar belachelijk vind…