Ik was in Haren heeft het licht gezien. Niet het spirituele licht, niet het licht van een nieuwe carrière, maar het felle TL‑licht van een kantoor waar hij nog járen moet zitten. En dat licht zegt hem één ding: dit moet ophouden. Er moet een einde aan komen!
Iedereen doet net of werken iets nobels is. Alsof je karakter opbouwt door acht uur per dag te klikken op dingen die gisteren ook al niet werkten. Alsof je een bijdrage levert aan de maatschappij door spreadsheets te openen die niemand ooit leest. Maar IWIH weet beter. Werken is een tijdrovende aangelegenheid waarin je geen nuttige dingen kunt doen. Het is wachten op het moment dat je eindelijk mag stoppen met doen alsof je nuttig bent.
Daarom heeft hij iets gemaakt wat de overheid nooit durfde te maken: een pensioen‑teller. Een eerlijk instrument dat motiveert. Een middelvinger naar het idee dat je nog “productieve jaren” hebt.
Een klein digitaal venstertje dat je vertelt hoeveel dagen je nog moet uitzitten voordat je vrij bent. Niet vrij in de filosofische zin, maar vrij in de praktische zin: vrij van Outlook, vrij van collega’s die “even willen sparren”, vrij van KPI’s die niemand begrijpt, vrij van de illusie dat je werken je iets oplevert.
Je vult je leeftijd in, drukt op een knop, en BAM: het exacte aantal dagen dat je nog moet overleven voordat je eindelijk mag stoppen met doen alsof je iets bijdraagt aan de BV Nederland.
IWIH vermoedt dat hij niet de enige is die hiernaar uitkijkt. Sterker nog: hij vermoedt dat dit land alleen nog draait op mensen die aftellen. Mensen die elke ochtend opstaan, koffie drinken, en denken: “nog 4.382 dagen, dan ben ik vrij.” Mensen die hun motivatie niet halen uit passie, ambitie of zingeving, maar uit de wetenschap dat werken eindig is.
En omdat IWIH een mens van dienst wil zijn, heeft hij de teller hieronder ingebouwd. Zodat iedereen kan zien hoe ver hij nog verwijderd is van het enige doel dat nog telt.
Ga je eerder of later met pensioen? Dan moet je de 67 even aanpassen.
IWIH Pensioen Teller
