Er zijn momenten waarop je denkt: nu hebben we de bodem bereikt. En dan opent extreemrechts weer een nieuwe kelderdeur. Dit keer: massahysterie over een windmolen op een pakje boter. Een tekeningetje. Een illustratie. Een vrolijk molentje naast een koe die waarschijnlijk ook al “woke” is omdat ze gras eet dat niet door Shell gesponsord is.
Het blijft fascinerend hoe snel deze mensen in de kramp schieten zodra er iets verschijnt dat niet 100% fossiel, mannelijk of 1953 is. Een windmolen! Op boter! Het land is verloren! De boeren worden verraden! De elite lacht ons uit! De koeien zijn communistisch! Het is alsof je een peuter ziet krijsen omdat er een broccoli op zijn bord ligt, maar dan met volwassen longen en een X‑account.
En het mooiste? IWIH hoeft alleen maar te wijzen. Gewoon: kijk eens, een windmolentje. En hoppa, de hele gevoelige rechtse onderbuik schiet in de hoogste versnelling. Alsof je een nest wespen prikt met een vork. Ze doen de rest zelf. Gratis entertainment. Gratis content. Gratis tranen.
Het is bijna kunst. Je plaatst een foto van boter en zij maken er een cultuurstrijd van. IWIH hoeft niet eens meer satire te schrijven; ze leveren het script kant‑en‑klaar aan. Hij hoeft het alleen nog maar te plaatsen met een grote glimlach.
HEERLIJK.
Meer van dit graag.
