Ik was in Haren wist alweer genoeg toen hij woensdagmorgen X opende en binnen vier seconden een kromme komkommer, een opengesneden saucijzenbroodje en iemand die “nou nou ;)” had getypt voorbij zag komen.
Dan weet je hoe laat het is.
#VunzigeWoensdag.
De dag waarop volwassen Nederlanders collectief veranderen in kinderen uit groep 2 die nét hebben ontdekt dat je “poep” kunt roepen zonder direct uit de klas gestuurd te worden.
En werkelijk iedereen doet mee.
Mensen met banen. Hypotheken. Leaseauto’s. Kinderen. Mensen die waarschijnlijk gisteren nog serieus zaten te knikken in een Teams-overleg over “professionele communicatie”, maar op woensdag ineens geestelijk instorten zodra iemand een aubergine naast twee perziken legt.
“HAHAHA ZIE JE HEM!”
Ja Marianne. We zien hem. Je bent inmiddels 44.
Het hele fenomeen voelt alsof Nederland één keer per week vrijwillig terugkeert naar de eerste voortplantingsles op de havo. Dat ongemakkelijke lokaal waar een biologiedocent met tegenzin een condoom over een banaan probeerde te schuiven terwijl achterin drie jongens rood aanliepen van het lachen alsof ze zojuist de diepste geheimen van het universum hadden ontdekt.
Dat dus.
Maar dan nationaal.
En online.
En met mensen die oud genoeg zijn om een pensioen op te bouwen.
IWIH kijkt ernaar met een soort existentiële vermoeidheid. Niet eens irritatie meer. Meer het gevoel dat de menselijke soort ergens onderweg collectief verkeerd afgeslagen is.
Want Vunzige Woensdag is niet rebels. Niet scherp. Niet gewaagd. Het is humor voor mensen die seksueel nog steeds reageren alsof ze per ongeluk een blote enkel hebben gezien in 1893.
Een foto van twee gehaktballen naast elkaar en heel X begint te hijgen alsof ze een illegale sektebijeenkomst hebben ontdekt.
En iedereen denkt ook nog origineel te zijn.
Dat is misschien nog wel het meest vernederende onderdeel van allemaal. Tienduizenden volwassenen die exact dezelfde kleuterhumor herhalen en elkaar vervolgens complimenteren met hoe “lekker fout” het allemaal is.
Lekker fout. Hilarisch.
Rustig Hilbert. Je uploadt een foto van een scheef stokbrood alsof je undercover zit in een internationaal en illegaal pornonetwerk.
IWIH vraagt zich soms serieus af hoe die mensen functioneren in het echte leven. Of ze tijdens een barbecue ook beginnen te proesten zodra iemand “worstje” zegt. Of ze bij de tuincentrum staan te grinniken bij de afdeling paalrozen.
Want dat is het niveau inmiddels.
Complete volwassenen die mentaal volledig ontsporen van een slagroomspuit.
En ergens vindt IWIH dat misschien nog wel het meest tragische aan modern internet: dat mensen met kinderen, een zorgverzekering en stemrecht vrijwillig online gaan zitten giechelen om een kromme komkommer alsof ze net ontsnapt zijn uit een gesloten jeugdinstelling.
Dus ja.
IWIH heeft uiteindelijk maar één praktische tip.
Open X.
Ga naar instellingen.
Voeg “vunzigewoensdag” toe aan je genegeerde woorden.
Zie het als digitale anticonceptie tegen nationale plaatsvervangende schaamte.
