IWIH wist eigenlijk al dat het mis zou gaan toen hij de blauwe kaas uit de koelkast haalde. Een normale hamburger bakken is één ding, maar zodra er blauwe kaas in beeld komt, verandert een zaterdagse maaltijd ineens in een culinair project. Voor hij het wist stond hij in de keuken alsof er een camera op hem gericht stond. De hamburger lag in de pan, de broodjes werden geroosterd en ergens in zijn hoofd begonnen woorden rond te zingen als “balans”, “textuur” en “mondgevoel”. Woorden die normale mensen alleen gebruiken wanneer ze per ongeluk een aflevering van MasterChef hebben gezien.
Het gerecht zelf stelde eigenlijk weinig voor. Een hamburger, een broodje, wat blauwe kaas en een paar jalapeno’s uit een pot. Toch wist IWIH daar weer iets veel groters van te maken. De kaas werd niet op de burger gegooid, maar zorgvuldig verdeeld. De jalapeño’s werden niet uit een potje gevist, maar geselecteerd. En de patat (geen friet!) uit de diepvries veranderde onderweg naar de airfryer ongemerkt in een rustieke aardappelervaring. Het is fascinerend hoe snel een mens zichzelf kan overtuigen dat hij met gastronomie bezig is terwijl hij in werkelijkheid gewoon een zak patat in de airfryer pleurt.
Dat is misschien ook wel het mooie van koken. Tijdens het proces mag je jezelf alles wijsmaken. Terwijl IWIH een handvol diepvriespatat (geen diepvriesfriet!) in het mandje mieterde, voelde hij zich ongeveer drie Michelin-sterren verwijderd van internationale erkenning. Ergens ziet hij zichzelf al een podcast over koken maken om uit te leggen hoe de blauwe kaas “een spannend contrast vormt met het vettige karakter van het vlees”.
Die fantasie duurde precies tot de eerste hap. Want hoe je het ook verpakt, hoe lang je ook naar je bord kijkt alsof je een kunstwerk hebt gemaakt: uiteindelijk blijft een bluecheeseburger gewoon een hamburger met schimmelkaas. Een uitstekende hamburger, dat wel. Maar tegen de tijd dat het bord leeg was, had IWIH vooral één conclusie getrokken: koken gaat niet over eten. Het gaat over de onterechte overtuiging dat je iets briljants aan het doen bent.
