Noren zijn Limburgers zonder e-mail

Ik heb zeven jaar in Zuid-Limburg gewerkt. De vooroordelen werden allemaal benoemd door mijn uitzwaaiende collega’s in het westen. Het zijn ‘reserve Belgen, Limburgers draaien om de hete brij heen, ze praten raar, je gaat er nooit bij horen’ etc. Ik kan u verklappen, alle vooroordelen kloppen, behalve de laatste. Sterker nog, ik ben nog nooit, direct na aankomst in een buitenland, zoveel uitgenodigd door voor mij onbekende mensen, om van alles en nog wat bij te komen wonen of om ergens lid van te worden. Daarbij zijn ze prettig in de omgang en misschien juist omdat ze wat minder direct zijn. Mijn ervaring met Limburgers is dat je, in tegenstelling tot Rotterdammers, Amsterdammers of Hagenezen, niet alle zeilen bij hoeft te zetten om alle eieren in het mandje te houden. Ze happen belangrijk minder naar de baas, zijn meer relaxed en daarbij is een boze Limburger gewoon vermakelijk om mee te maken. Maar, genoeg geslijmd naar onze Limburgse vrienden. Ik moet de koppeling Limburger/Noor maken.

Noren zijn Limburgers maar dan noordelijk. De taal, die is net als Limburgs lastig en zal ik nooit vloeiend leren spreken. Ook de ‘totaal geen zin hebben in zakelijke communicatie’ van Noren en het weigeren om in je gezicht te zeggen wat ze van je hoedanigheid en acties vinden is iets wat ook in mijn ervaring aan Limburg doet denken. Noren hebben geen e-mailadres. Nou ja, ze hebben het wel maar eigenlijk kun je ze net zo goed van het internet afsluiten want waarom zou je een dure digitale infrastructuur aanleggen, als je er toch nooit gebruik van maakt. De mail die je naar een Noor stuurt komt in zijn postvak-IN, maar hij gaat er nooit wat mee doen. Ik heb gehoord dat alle ongelezen Noorse email bewaard wordt in een ijs grot op Spitsbergen. ‘De e-post vault!’ Spitsbergen moet op een dag ontploffen of zinken door het gewicht van alle ongelezen email. Kan niet anders. Als je antwoord wilt van een Noor, dan kun je hem of haar bellen en een heel verhaal met details vertellen. Vervolgens komt de vraag of je alle details in een e-post wil sturen. Hij of zij zit namelijk net in de auto/boot/caravan/berg/problemen. Het email adres is altijd: [email protected]. Informatie die aan je wordt verstrekt klopt niet, of half. Bij Noren moet je echt doorvragen en dat doe ik niet altijd, anders was ik wel enquêteur geworden. Maar, niet doorvragen is onverstandig. Als Nederlander wil ik ook alles tot in de puntjes uitgekauwd hebben. Zo werkt het hier niet. We gaan op een dag beginnen als we tijd hebben en we zijn klaar wanneer het klaar is. Het is bijna zuid Europees. Behalve de rekening. Die is wel Noors. En op tijd.

Verder grenst de Noorse beleefdheid aan liegen. Ik spreek volgens mij Noors, zoals de eerste Italiaanse ijsverkopers in 1965 Nederlands spraken. Noorse kennissen zweren mij dat mijn Noors geweldig is maar zelfs een kind hoort aan mijn Noors dat dit een leugen is. Ik heb niets aan goede bedoelingen. Wees eerlijk en beslist niet beleefd. Het zou prettig zijn als een Noor mij zegt wat het werkelijke niveau is van mijn uitspraak. Na enig aandringen zei mijn goede Noorse vriend Hans Idar dat mijn Noors 50 of 60% is. Dat hij dat toe wilde geven is heel bijzonder maar hij is dan ook mijn beste Noorse vriend. Ik was ook blij dat ik mijn pistool kon laten zakken want door zijn zweet gleed de loop steeds van zijn slaap.