Jij dacht altijd dat je kinderen geliefd waren. Dat mensen glimlachten omdat ze écht blij werden van die kleverige handjes, dat gekrijs in restaurants en die eindeloze verhalen over Minecraft. Maar dankzij een simpele poll op X weten we nu de waarheid: twee derde van je vrienden haat je kinderen. Niet een beetje. Niet “haha wat druk hè”. Nee. Actief. Principieel. Met volle overtuiging.
Want wat blijkt? Je vrienden willen vrijwel geen cent aan je kinderen uitgeven. Je kinderen zijn, economisch gezien, minder waard dan een derde tank benzine. Minder dan een fles jenever in de aanbieding. Minder dan een spontaan bezoekje aan de dierentuin dat mensen doen uit pure verveling. Jouw liefdesproduct, het resultaat van jullie romantische overmoed, blijkt in de praktijk een waardeloze consumentenfout.
En het pijnlijkste is: jij dacht dat het wél meeviel. Jij dacht dat je vrienden “gewoon eerlijk” waren als ze zeiden dat ze “niet zo goed zijn met kinderen”. Jij dacht dat je familie “gewoon druk” was als ze nooit op verjaardagen kwamen. Jij dacht dat je collega’s “gewoon geen tijd” hadden om even langs te komen. Maar nee. Ze haten je kinderen. Ze haten alles aan ze. Hun geluid. Hun aanwezigheid. Maar vooral hun prijskaartje.
De poll heeft het onweerlegbaar gemaakt: jouw kinderen zijn sociaal gezien een soort morele endoscopie. Iedereen probeert ze zo lang mogelijk te vermijden of desnoods uit te stellen, en als het echt niet anders kan, doen ze het onder protest.
Maar wees gerust. Je staat niet alleen. Heel Nederland blijkt massaal kinderen te haten, behalve de ouders zelf, die nog steeds geloven dat hun nageslacht “best wel leuk is als je ze leert kennen”.
Spoiler: niemand wil ze leren kennen. En niemand heeft er ook maar een paar tientjes voor over.
