Die bewuste vrijdag had ik een beautymiddag in wereldstad Hapert met de 2 dochters. Dit is een korte (onmogelijk) samenvatting van hoe dit avontuur tot stand kwam en hoe de dag verliep.
Dit uitje stond eigenlijk gepland voor 6 jaar geleden. We hebben er 6 jaar over gedaan om uiteindelijk te gaan! Niet volledig mijn schuld. Oorspronkelijk boekte ik een moeder-dochter-arrangement. Toen kwam corona, de trut. Dus het moest worden uitgesteld. Daarna brak ik mijn middenvoetsbeentje, dus weer uitgesteld. En toen… tja, gewoon onze chaos-breinen.
Maanden geleden viel me ineens in dat ik de helft had aanbetaald en we nu ECHT iets moesten gaan plannen. Helaas ging het moeder-dochter-arrangement niet meer, want m’n dochters waren inmiddels te oud (wat betekent dat ik stokoud ben). Oké, dan maar het goedkoopste alternatief: het quick & easy arrangement. Klinkt nergens naar, maar de omschrijving was veelbelovend en dus reden we die ochtend ruim een uur naar Hapert met tankstation-sandwiches als lunch onderweg. Want dat is traditie. Als wij ergens heen rijden, horen die kleffe boterhammen erbij. En hoe goor ze ook smaken, wij vinden ze lekker!
Toen we er aankwamen, zag het er niet meteen per se heel erg uitnodigend uit. We waren nog even bang dat we vastgebonden in een kelder zouden eindigen, maar dat viel reuze mee. We werden ontvangen door hele lieve meisjes en na het omkleden, kregen we koffie, vage kruidenthee en koekjes (café noir, dus mijn dag kon eigenlijk al niet meer stuk). Overal klonk ontspannende muziek, dus als we niet zo vaak de slappe lach hadden gehad, waren we toen al zen geweest.
Het quick & easy arrangement bleek niet quick (wel easy, althans voor ons), maar ging er gewoon heel rustig aan toe. We mochten gezellig naast elkaar plaatsnemen op massagetafels en de dames begonnen met een heerlijke rugmassage. Daarna ging het over in een hot stone massage en het eindigde met een pakking. Ik was nog nooit eerder ingepakt, dus ik was razend benieuwd. We hadden van tevoren mogen kiezen welke pakking: modder, algen of cacao. Toen bij cacao het woord gelukshormonen viel, kozen we unaniem voor cacao. En dat terwijl ik niet van chocola hou.
En dus werden we ingepakt. In cacao. En folie. En warme doeken. En hete stenen. Zalig. De dames lieten ons een poosje alleen en dochter 2 en ik vielen in slaap. Dochter 1 lag in het midden en genoot ontspannen van onze kalmerende snurk- en smakgeluiden. Ik schrok uiteindelijk wakker van mijn eigen snurk. De meisjes kwamen even later terug om ons als Milka-repen uit te pakken en we kregen weer thee en lekkers.
Tenslotte kregen we een gezichtsbehandeling. “Mijn” meisje vroeg wat ik zelf aan gezichtsverzorging deed. Een plens koud water en de goedkoopste dagcrème was niet het antwoord dat ze verwachtte. Er volgde een heel arsenaal aan producten, die ik nog nooit in bezit heb gehad: reinigingsmelk, warme natte doeken, een ander spulletje, warme natte doeken, hele fijne gezicht-, nek- en hoofdmassage, warme natte doeken en toen een koud komkommerprutje ofzo. Ze legde iets warms op mijn ogen (ik hoop wattenschijfjes), pakte me weer in, fluisterde iets in mijn oor en ging weg.
Ik hoopte heel hard dat ze iets zei zoals: “geniet van je masker, relax en we zijn zo terug”. En niet iets als: “niemand kan je hier horen, dus je hoeft niet te schreeuwen. Ik kom zo terug met een kettingzaag en dan eindig je alsnog in de kelder, in stukjes in de vriezer”. Ze kwamen terug zonder kettingzaag. We werden weer gewassen, er ging een crèmepje op, we konden ons aankleden en we kregen een laatste keer thee.
De dochters vonden het allemaal heerlijk en voor herhaling vatbaar (“dit moeten we elk jaar doen!”) totdat ze het resterende bedrag hoorden dat ik nog moest betalen.
Ik had zoveel kurkumathee op dat ik de rest van mijn leven immuun ben voor alles, ik had zoveel etherische oliën geïnhaleerd dat ik tot Paasmaandag pure patchouli zweette, ik was zo zen dat ik alle tijdsbesef kwijt was, dus misschien was het wel al Paasmaandag. Mijn rug rook naar een doos fancy bonbons, mijn gezicht naar een komkommer-munt-lavendel salade. En waar ik normaal de natural glow heb van ofwel een tl-buis of een rode chilipeper, had ik toen de glow van een sfeervolle Philips Hue lamp. Mijn huid was zo gezuiverd dat ik tot kerst mijn gezicht niet hoef te wassen, mijn nek en schouders zo los dat het een wonder is dat mijn hoofd er niet af rolde en ik was zo gehydrateerd dat ik een goudvis in één van mijn poriën kon laten zwemmen.
Maar alle gekheid op een stokje (rare uitdrukking, waarom zit die gekheid op een stokje eigenlijk?)… Ik was van tevoren wat huiverig, want ik houd niet zo van dat gepruts aan mijn lijf. Maar het was zoveel heerlijker dan ik had verwacht. En het was zo fijn om weer eens een dag met de dochters weg te zijn.
En noem het toeval, maar voor iemand die niet van chocola houdt, is het wel typisch dat ik de dag erna ineens heel veel zin had in een boterham met hagelslag. Dus ik vroeg me toch even af waar ik zin in zou hebben gehad als ik de dag ervoor niet voor de cacao-pakking had gekozen, maar voor modder of algen…
