Dan moet ik het nu over het eten hebben, ik ontkom er niet aan. Je kunt voor van alles naar dit land willen. Voor de natuur, voor de mensen, voor het vissen. Maar niet voor de Noorse keuken. Ik hoop dat Noren die ik ken dit blog nooit onder ogen krijgen via Google translate want ik zou ze enorm beledigen. Bent u Noor, weet u hoe Google translatie werkt en u kent mij persoonlijk? Lees niet verder alstublieft. In naam van onze vriendschap.
Noren zijn gek op hun traditionele maaltijden. Is cultuur. De traditionele maaltijd bestaat uit voedsel wat in Nederland afgekeurd zou worden door de ambtenaren van de Warenwet met een voor eeuwig sluiten van het etablissement tot gevolg. Neem nu de befaamde ‘Lutefisk’. Dit is prima vis die men in loog legt om de smaak te verpesten om daarna op te dienen met gekookte aardappelen. Of ‘Rakfisk’, vis die soms een jaar heeft liggen gisten. Rakfisk wordt gegeten met zure room en je kan er botulisme van krijgen. Of ‘Smalahove’, een hoofd van een schaap. Op tafel. Lekker met koolraap. Tijdens speciale gelegenheden krijgen de Noren het ineens in hun hoofd om eten te serveren uit de Vikingtijd. De Vikingen zijn al eeuwen uitgestorven maar de term ´oorzaak-gevolg´ blijkt hier niet bekend.
Dan ontkom ik niet aan een uitleg over het cultureel onontkoombare ´Julebord´, dat verband houdt met het traditionele eten. Julebord, DE maaltijd die de werkgever voor de werknemers organiseert rond de Kersttijd en is tevens HET moment om het lage ziekteverzuim wat op te krikken. Ik heb er verschillende meegemaakt en iedere keer dacht ik dat dit toch echt de laatste keer was. Naast de Lutefisk etc worden er ook andere maaltijden geserveerd onder de noemer vroegâh. Zo zijn er ook nog de ´pinnekjøtt´ en ´ribbe´. De ribbe is het buikvet van het varken en zo smaakt het ook, naar het vet van een varken. Jak. Het bovengenoemde ´voedsel´ wordt gedesinfecteerd door orale inname van ´sprit´ wat sterke drank is. Iedereen en ze moeder zo lam als een deur aan het eind van de avond. Gelukkig hebben ze ook altijd brood en toetjes en daar red ik het dan mee. Het is ook bekend dat er na een Julebord nogal wat scheidingen voltrokken worden, overigens niet vanwege het eten. Wanneer Noren vragen om het type eten uit de Nederlandse keuken te noemen zeg ik steevast ´Chinees´. Daar ben ik namelijk mee opgegroeid van de speen tot mijn brommer.
De gewoon alledaagse Noorse maaltijden zijn…saai en een beetje zoals de maaltijden in Nederland, vlees, aardappelen en groente. Het vervelende is dat men de gewoonte heeft om alles te koken in plaats van te bakken. Een in potentie lekker visje verandert zo in een witte zachte prut en om alles te verdoezelen, laat men het visje zwemmen in witte room, zonder smaak. Ik denk dat dit de reden is dat het hier niet gebruikelijk is om ‘eet smakelijk’ te zeggen voor het eten. Je zou immers liegen. Waar Nederlanders beleefd wachten tot iedereen zijn bordje voor zich heeft gaat de Noor die als eerste zijn bord krijgt direct van start. Zo eet niemand een warme maaltijd koud, ze blijven praktisch, die Noren en daarnaast weet je nooit wanneer de Russen binnenvallen.
