Ik was in Haren had eind april in zijn agenda gezet. Een streep, een cirkel eromheen, zelfs een uitroepteken. Maar zoals dat gaat met plannen: ze zijn vooral handig als je van teleurstellingen houdt. Een illusie dus, blijkt opnieuw.
De onderdelen uit Engeland, het land dat de Brexit nooit meer te boven komt, hebben vertraging. Natuurlijk hebben ze dat. Het zou pas echt verontrustend zijn als iets uit Engeland wél op tijd kwam. Daardoor schuift alles door naar eind juni. Dat is laat, heel erg laat, maar niet verrassend. Dingen die je graag wilt, komen nooit op tijd.
Aan de andere kant, met de huidige benzineprijzen en een geschat verbruik van 1 op 8 is het misschien maar goed ook. IWIH hoeft voorlopig nog niet te kiezen tussen rijden of eten. Dat geeft rust. Of in elk geval: uitstel van onrust en minder honger.
Dus ja: de planning is weg, de hoop is dun, en de auto blijft voorlopig een theoretisch concept.
Maar IWIH houdt jullie op de hoogte. Al was het maar om te bewijzen dat hij nog bestaat.
