Weer de hoogste tijd voor een verhaaltje voor de allerkleinsten hier op jullie favoriete website waarvan de webmaster niet dronken mensen neerschiet maar dit terzijde. Jullie weten vast nog de verhalen over Greet en na de bontkraagmarters en vluchtelingen heeft onze geblondeerde ekster een nieuw stokpaardje gevonden om wild om zich heen te slaan. Terwijl de wijze uilen in het dierenbos zich nog buigen over zijn opruiende praatjes in het beukennootjes café gaat hij zich met zijn trouwe viervoeter Nigel de Bouvier vastbijten in een exit. En nu zullen jullie wel gaan vragen beste Ikwasinharen kindertjes: Wat is een exit? Nou, dat gaan we eens even fijntjes, in Jip en Janneke-taal, uitleggen hier. Jaren geleden had ook het grote blije binnenbos zich aangesloten bij een club met andere bossen. Ze hielpen elkaar waar nodig en kochten gezamenlijk dingen waardoor dat goedkoper werd. Ook was er al heel lang door dit verbond geen oorlog meer. Maar Greet ergerde zich groen en geel aan de regels die de club voor hen verzon. Ze probeerden de slechte oogsten een beetje te verdelen en ook de vluchtelingen uit oorlogsgebieden. En daar had Greet nu net helemaal geen zin an! Die wilde dat gewoon zelf uitmaken oftewel gewoon niemand helpen want dat is ook een keuze. Samen met zijn gelaarsde medestanders begon de ekster campagne te voeren om uit het verbond te stappen. En natuurlijk ging ook dat weer van dik hout zaagt men planken. Voor de marters en vluchtelingen geen enkel oog meer, nee nu waren zijn pijlen gericht op het verbond en hun leiders. Greet heeft een bos voor ogen met hoge hekken er omheen van waarachter je dan poep en pies kan roepen naar iedereen die er langs loopt. En lekker alles voor jezelf houden. Ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken…
vervolg op:
