Uit verschillende reacties blijkt dat sommige bezoekers van ikwasinharen.nl de stukjes van IWIH’s voortgang met hardlopen ook daadwerkelijk lezen. IWIH zal wat beter zijn runningdagboek gaan bijhouden voor die bezoekers. Enfin het resultaat tot nu toe: IWIH is nog steeds 0,4 kilogrammen zwaarder dan aan het begin van zijn loopcarrière, zijn conditie is stukken beter, of zijn humeur beter is, laat hij aan jullie over én hij is al 4 weken van alle rotzooi die hij slikte af! Er is dus zeker al een winst behaald met het hardlopen.
Gisterochtend heeft IWIH voor de eerste keer van zijn training voor een halve marathon 5.0 kilometer aan één stuk geren gejogd. Zijn Runkeeper-app blijft aangeven dat hij een tempo van 9.20 min/km moet aanhouden. Autist als hij is, probeert hij dat dan ook maar. Het hardlopen wordt na zo’n 2.0 kilometers pas prettig voor IWIH. Het duurt even voor de motorisch gestoorde malloot zijn tempo kan vasthouden, maar eenmaal in dat tempo, lijkt het alsof hij oneindig door kan blijven lopen. En dat geeft een bepaalde rust in z’n hoofd. Zoals eerder aangegeven, lijkt het alsof bij iedere stap de chaos in z’n hoofd afneemt. Iets wat met ruim 12 jaar medicijngebruik niet is gelukt!
Vandaag moet IWIH 3.0 kilometer lopen in een tempo van 9.20 min/km. Hij vindt het bijna al jammer dat de afstand niet verder is. Zoals gezegd, loopt hij bij 2.0 kilometer pas lekker en houdt hij dus nog maar een kilometer over voor dat prettige gevoel. Overigens wordt de muziek waarnaar IWIH luistert tijdens het lopen wel steeds slechter. Momenteel dreunt er zogenaamde Schranz door zijn oordopjes, dat is monotone dreunmuziek voor mensen die VMBO-elektrotechniek studeren. Morgen hoeft IWIH niet te rennen en gaat hij dus zwemmen, maar hopelijk verveelt hij jullie dinsdag met deel #08.
