Je staat daar, in weer en wind, met een plastic bus die altijd nét te licht klinkt, en dan doet iemand er uren over om de deur een keer open te doen. Kostbare tijd! Ook voor een goed doel. In collectetijd is dat praktisch een sabbatical. En ja, dan floept…
Ik snap er eerlijk gezegd helemaal niets meer van. Deze week las ik op teletekst de nieuwe plannen van onze regering. Met Rob J. als nieuwe minister-president. Rob J.! En dan zeggen ze dat dit de wil van het volk is. Nou, van welk volk dan? Niet van het mijne,…
Ikwasinharen had zich voorgenomen deze dag rustig te beginnen, misschien zelfs met een biologisch vegetarisch yoghurtje, maar toen doken de nieuwe Epstein‑files op. Miljoenen documenten, miljoenen vragen, en nul procent kans dat iemand er wijzer van wordt. Het voelde voor hem alsof iemand een ordner in een bladblazer had gestopt…
In Den Haag is men tot een historisch inzicht gekomen: als mensen ziek worden, kost dat geld. Veel geld. En dus wordt de zorg duurder. Niet een beetje duurder, maar serieus duurder. De coalitie noemt het “onvermijdelijk”, maar IWIH noemt het vooral “een broodnodige gedragsprikkel”. Want laten we eerlijk zijn:…
In zijn keuken in Bergen, een ruimte die Ik was in Haren zelf omschrijft als ‘een atelier voor serieuze gastronomie’, begint hij aan zijn lasagneproject. Hij staat erbij met de zelfverzekerdheid van iemand die is opgegroeid in Zuid-Holland, waar men al vroeg leert dat maar je beter kunt doen alsof…
Er zijn van die dagen waarop je denkt dat het niveau van bestuurlijke absurditeit in de Verenigde Staten wel zo’n beetje zijn natuurlijke bodem heeft bereikt. En dan duiken de ICE‑agenten weer op, alsof iemand een trainingsvideo heeft besteld met de instructie: doe het vooral zo overdreven en bruut mogelijk,…
IWIH woont inmiddels al jaren in Noorwegen, een land waar men de natuur zijn gang laat gaan, inclusief de menselijke buik. Terwijl buiten de wind stoïcijns tegen de fjorden slaat, leest hij een artikel over jonge vrouwen die naar het buitenland reizen voor extreme buikoperaties. Niet omdat ze daar zo’n…
Vanavond presenteert ikwasinharen een gerecht dat zo ambachtelijk is dat men zich afvraagt waarom er überhaupt nog restaurants bestaan.De robuust gesneden patat wordt met chirurgische precisie uit de zak geschud, een handeling die door sommigen als ritueel wordt beschouwd. Elk patatje krijgt exact dezelfde valhoogte, want ambacht begint bij discipline.…
Contant geld wordt vaak gebracht als iets nobels, een soort papieren vrijheidsvlag die dapper wappert in de wind van de vooruitgang. In werkelijkheid is het vooral een logistieke nachtmerrie die we met z’n allen blijven financieren omdat een kleine, hardnekkige minderheid weigert mee te bewegen met de rest van de…
Vanavond presenteert Ik was in Haren een creatie die het midden houdt tussen culinaire ambitie en licht overmoedige zelfoverschatting: een Hot Nacho Pizza die hij volledig met eigen handen heeft opgebouwd, een ware Noorse eeuwenoude traditie. Ingrediënten: De Bereiding: IWIH begint met het uitrekken van het deeg tot een vorm…
Schrijvers
- Blonde Hond
Trots PVV-lid dat wekelijks de maatschappij voor jullie analyseert.
- Carla Chemtrail
Houdt al jaren de lucht in de gaten en deelt haar bevindingen trouw in haar luchtlogboek, voor wie nog steeds denkt dat een blauwe lucht toeval is.
- Dichter tegen Wil en Dank
De dichter die liever niet zou dichten, maar geen keus heeft. Een borrel maakt het leven dragelijk.
- A Dutchman i Norge
Een Nederlander die naar Noorwegen verhuisde en sindsdien regelmatig verslag doet van alles wat daar net even anders, duurder of kouder is.
- Ik was in Haren
Schrijft al vele jaren over de wereld die hem telkens teleurstelt, bij voorkeur met een Duveltje in de hand en hij heeft weinig vertrouwen in de rest.
- Luiz du la Pelz
Komt en gaat zoals een slechte smartlap: wij kijken uit naar zijn wederkomst.
- Suuz Sjravelt
De positieve uitzondering in dit pessimistische gezelschap, met verhalen over het gewone leven en een optimisme dat de rest hier niet begrijpt.
Ik ben niet religieus opgevoed. In de praktijk betekent dat niet dat ik niet gelovig ben, maar we gingen vroeger nooit naar de kerk. Ik ben nog gedoopt, maar daarna hield het ook op. Mijn vader, die ooit kapelaan was, vertelde wel veel over de kerk en het geloof en die verhalen vond ik allemaal
Mijn hoofd is een kerkklok die alleen nog bonkt. Mijn neus: een fontein zonder uitknop.…
Lang, lang geleden, toen mijn grootste zorg nog was of ik chocomel of melk in mijn drinkbeker mee naar school had gekregen, kwam mijn moeder me op een middag ophalen van school en daar kreeg ze een nogal vreemde boodschap van mijn juf. Juf Corrie vertelde aan mijn moeder dat “Suzan het lesmateriaal had opgegeten”.
Het internet staat vol met manieren om water lekkerder te maken. Schijfjes komkommer. Blaadjes munt.…
Dat ik niet helemaal goed bij mijn hoofd ben, bleek wel in de eerdere twee delen van deze serie met al mijn irrationele angsten en rare aversies. De rode draad hierbij is het niet uit handen willen geven van controle. En dat uit zich ook in een aantal andere afwijkingen: dwangmatige handelingen, die ik moeilijk
