Lieve lezers van mijn Luchtlogboek, Vandaag is het gebeurd. Het moment waarvan ik altijd wist dat het zou komen, maar waarvan ik hoopte dat het nog even op zich zou laten wachten. Niet omdat ik bang ben, angst is voor mensen zonder verrekijker, maar omdat ik wist dat dit een…

Mijn eerste baan in loondienst in Noorwegen was in de plaats Kyrksæterøra, zo’n twee uur rijden van Trondheim, waar mijn vrouw en ik een vaste betrekking vonden bij een ramenfabriek. ´Ramen` zoals in ruiten, niet de Japanse soep. De Noorse fabriek. Ik moet eerst bekennen dat ik nog nooit eerder…

Voor iemand die geen reet snapt van moderne techniek, maak ik er wel dankbaar gebruik van en laat ik mijn leven toch regelmatig beheersen door de nieuwste snufjes. Ik begrijp niet hoe een computer werkt, hoe wifi werkt, hoe het mogelijk is dat ik met mijn vriend kan bellen die…

IWIH merkt dat er één onderwerp bestaat waarmee volwassen mannen onmiddellijk enthousiast worden. Je hoeft alleen maar het woord kernenergie te laten vallen en ergens begint iemand te glimmen alsof hij zojuist een nieuwe Xbox heeft gekregen. Het maakt niet uit waar het gesprek over ging. Klimaat. Energieprijzen. Terugleverkosten. Binnen…

Eerder vertelde ik al over de hypermoderne, zelfreinigende kattenbak, de Poopy Nano 3, die ik Piggy en Bowie cadeau deed. Of nou ja, eigenlijk deed ik ‘m vooral mezelf cadeau, want waarom zou je het jezelf in deze ingewikkelde wereld niet wat gemakkelijker maken als die mogelijkheid er is? De…

Er was een moment in mijn leven dat ik zo instabiel was als een giraf met 3 poten en ik therapie nodig had. En alsof dat niet erg genoeg was, stelde mijn psychologe mindfulness voor. Omdat ik bij het voorstel van groepstherapie ook al zo’n lelijk gezicht had getrokken, besloot…

Ik was in Haren hoort het al weken: parttimers die zuchten dat ze “echt toe zijn aan vakantie”. Alsof ze net een winter hebben doorgebracht in een Limburgse kolenmijn. IWIH kijkt dan op van zijn scherm, waar hij voltijd de boel overeind houdt, en ziet iemand met een 0,6-contract die…

Toen ik voor het eerst hoorde dat er zoiets bestond als een zelfreinigende kattenbak, dacht ik bij mezelf: belachelijk, wat een onzin, dit is iets voor luie mensen, dit komt er bij mij nooit in! Toen ik de naam van de kattenbak hoorde, dacht ik: welke malloot op LSD heeft…

Ik zat vanochtend met mijn koffie en een beschuitje met hagelslag naar de radio te luisteren. Tenminste, dat probeerde ik. Want voordat ik ook maar één hap kon nemen, werd ik alweer doodgegooid met Engelstalige herrie. Een soort ritmisch gemompel over “guns”, “drugs”, “bitches”, “money” en nog meer ellende waar…

IWIH had zich er inmiddels bij neergelegd dat de moderne auto-industrie definitief verloren was. Alles is tegenwoordig een soort elektrische broodrooster op wielen. Auto’s die je niet meer vragen om te rijden, maar je vooral willen opvoeden. Rijstrookassistentie. Vermoeidheidsdetectie. Systemen die piepen als je drie seconden niet kijkt, alsof je…