Ikwasinharen had het kunnen weten. Een looter‑shooter op mobiel is natuurlijk vragen om ellende. Maar goed, The Division blijft The Division, dus hij installeert Resurgence alsof hij zich vrijwillig opgeeft voor een cursus frustratiebeheer voor gevorderden. De eerste vijand is niet eens een Riker of een Cleaner, maar de touchscreen‑besturing.…
Er zijn momenten waarop je denkt: nu hebben we de bodem bereikt. En dan opent extreemrechts weer een nieuwe kelderdeur. Dit keer: massahysterie over een windmolen op een pakje boter. Een tekeningetje. Een illustratie. Een vrolijk molentje naast een koe die waarschijnlijk ook al “woke” is omdat ze gras eet…
Films zijn populair. Natuurlijk zijn ze populair. Het is tenslotte het enige culturele product waarbij de consument niets hoeft te doen behalve ademhalen en af en toe met zijn ogen knipperen. Het is cultuur voor mensen die bij het woord “verbeelding” denken aan een nieuwe Bridget Jones‑film. Het is de…
Ik was in Haren dacht altijd dat veiligheid iets was voor mensen met opleiding, ervaring, een uniform en een sportschoolabonnement. Mensen die weten wat ze doen. Mensen die niet in paniek raken als er een onbekende kat door de straat loopt. Maar sinds de komst van de WhatsApp‑buurtpreventie is dat…
There are gamers who excel, gamers who dominate, and then there is DangerousDave, a man whose Xbox controller should probably be stored in a museum under bulletproof glass. His talent is so overwhelming that Destiny’s Traveler once tried to recruit him as a Guardian, only to discover he already had…
1 april is geen traditie maar een nationale klantvernederingsdag: bedrijven, winkels en media misleiden hun publiek met infantiele ‘grappen’ die vooral minachting tonen.
Van broodje kroket naar glutenvrij, vegan en ‘met respect voor het graan’. Hoe de lunchvergadering een culinaire identiteitscrisis werd.
De Vinex‑moestuinhype: hippe bewoners die denken zelfvoorzienend te worden op drie vierkante meter plastic potgrond, maar vooral slakken, kattenstront en teleurstelling oogsten.
Ik zeg het je eerlijk, mensen: ik ben er helemaal klaar mee. Je kunt in dit land niet eens meer kibbeling verkopen zonder dat de rechtstaat je nek uit het vet trekt. In Hoek van Holland, een plek waar ik vroeger nog met mijn blote handen een schol uit het…
Carla vervolgt haar Luchtlogboek: een nieuwe dag, nieuwe chemtrails en een zilveren theelepel die verdacht begint te trillen. De lucht spreekt terug en Carla noteert elk knikje.
Doneren?
Schrijvers
Tante Terry, wie kent haar niet? Nou, waarschijnlijk het overgrote deel van de wereldbevolking. Maar…
Ik heb vandaag beslotendat ik niet meer naar buiten ga.Niet omdat ik iets beters te…
Lieve lezers van mijn Luchtlogboek, Vandaag is het gebeurd. Het moment waarvan ik altijd wist…
Mijn eerste baan in loondienst in Noorwegen was in de plaats Kyrksæterøra, zo’n twee uur…
Voor iemand die geen reet snapt van moderne techniek, maak ik er wel dankbaar gebruik…
