Alles ligt plat: de redactie, de inspiratie en de laatste restjes gezond verstand. Alleen snot, pillen en Duvel draaien nog dienst.
De discussie “kat of hond?” is geen discussie. Het is een diagnose. Het is een soort morele MRI‑scan die feilloos laat zien wie in staat is tot logisch denken en wie vrijwillig kiest voor een leven vol kwijl, poepzakjes en emotionele afhankelijkheid van een dier dat zijn eigen naam niet…
De discussie over de woningnood in Nederland gaat meestal over stikstof, bouwprocedures en trage vergunningen. Allemaal ingewikkeld, allemaal technisch, allemaal ver weg van onszelf. Maar er is een veel simpelere verklaring die we liever niet benoemen: we gaan massaal uit elkaar. Jaarlijks eindigen er tienduizenden relaties. Dat betekent dat één…
Normaal schrijf ik alleen op zondag. Maar vandaag móet ik iets zeggen. Het is gemeenteraadsverkiezingsdag. En ik kan niet toekijken hoe mijn gemeente verandert in een speeltuin voor D66-mensen die nog nooit een volle tank benzine hebben betaald. Het is toch duidelijk?D66 won de vorige verkiezingen, en nu is alles…
Vandaag tikt de benzineprijs vrolijk de €2,50 per liter aan en heel Nederland zucht. Heel Nederland? Nee. Er is één kleine, hardnekkige groep die juist opleeft. Je ziet ze meteen verschijnen op sociale media, alsof iemand een pot honing over een mierennest heeft leeggegoten: de elektrische rijder. Ze komen altijd…
Er zijn van die dingen op kantoor waar niemand het over wil hebben, maar waar iedereen dagelijks onder lijdt. De collega die altijd nét te hard typt. De manager die “even kort wil afstemmen” en vervolgens een kwartier van je leven opeist. En dan is er het grootste taboe van…
For many years now, I’ve had the privilege, or perhaps the karmic punishment, of adventuring through digital warzones with my good friend DangerousDave. “Friend” might be generous. “Dependent NPC with a pulse” is closer to the truth. If Ubisoft ever needs a live‑action demonstration of what not to do in…
Ik zat vanochtend aan mijn koffie, te bitter, te vroeg, te veel, toen ik het ineens doorhad.Een klein Eureka‑moment, maar dan het soort Eureka dat je krijgt wanneer je ontdekt dat het deksel van de pot pindakaas er nog op zit terwijl je al drie minuten probeert te smeren. Ik…
Er zijn van die dagen waarop een mens voelt dat het tijd is om terug te keren naar de essentie. Naar het ambacht. Naar het soort koken dat generaties lang werd doorgegeven, van meester op leerling, van grootmoeder op kleinkind, van IWIH naar de influencers op YouTube. Vanavond was zo’n…
ASSEN – In de nacht van vrijdag op zaterdag werd het Drentse Eleveld officieel getroffen door een aardbeving van 3.0 op de schaal van Richter. Maar volgens inwoners van Assen voelde het eerder als een gevoelsbeving van minstens 8.2, veroorzaakt door pure menselijke overmoed in het Eleveld‑gasveld. Het KNMI sprak…
Schrijvers
- Blonde Hond
Trots PVV-lid dat wekelijks de maatschappij voor jullie analyseert.
- Carla Chemtrail
Houdt al jaren de lucht in de gaten en deelt haar bevindingen trouw in haar luchtlogboek, voor wie nog steeds denkt dat een blauwe lucht toeval is.
- Dichter tegen Wil en Dank
De dichter die liever niet zou dichten, maar geen keus heeft. Een borrel maakt het leven dragelijk.
- A Dutchman i Norge
Een Nederlander die naar Noorwegen verhuisde en sindsdien regelmatig verslag doet van alles wat daar net even anders, duurder of kouder is.
- Ik was in Haren
Schrijft al vele jaren over de wereld die hem telkens teleurstelt, bij voorkeur met een Duveltje in de hand en hij heeft weinig vertrouwen in de rest.
- Luiz du la Pelz
Komt en gaat zoals een slechte smartlap: wij kijken uit naar zijn wederkomst.
- Suuz Sjravelt
De positieve uitzondering in dit pessimistische gezelschap, met verhalen over het gewone leven en een optimisme dat de rest hier niet begrijpt.
Ik ben niet religieus opgevoed. In de praktijk betekent dat niet dat ik niet gelovig ben, maar we gingen vroeger nooit naar de kerk. Ik ben nog gedoopt, maar daarna hield het ook op. Mijn vader, die ooit kapelaan was, vertelde wel veel over de kerk en het geloof en die verhalen vond ik allemaal
Mijn hoofd is een kerkklok die alleen nog bonkt. Mijn neus: een fontein zonder uitknop.…
Lang, lang geleden, toen mijn grootste zorg nog was of ik chocomel of melk in mijn drinkbeker mee naar school had gekregen, kwam mijn moeder me op een middag ophalen van school en daar kreeg ze een nogal vreemde boodschap van mijn juf. Juf Corrie vertelde aan mijn moeder dat “Suzan het lesmateriaal had opgegeten”.
Het internet staat vol met manieren om water lekkerder te maken. Schijfjes komkommer. Blaadjes munt.…
Dat ik niet helemaal goed bij mijn hoofd ben, bleek wel in de eerdere twee delen van deze serie met al mijn irrationele angsten en rare aversies. De rode draad hierbij is het niet uit handen willen geven van controle. En dat uit zich ook in een aantal andere afwijkingen: dwangmatige handelingen, die ik moeilijk
