Het is weer zo’n dagwaarop de lucht besluitom niet te bewegen. Alles plakt.Mijn shirt aan mijn rug,mijn rug aan mijn stoel,mijn ziel aan mijn lichaamtegen mijn zin. De zon hangt voor het raamals een opdringerige buurmandie niet begrijptdat ik geen behoefte hebaan sociaal contact. Ik heb geprobeerdhet hoofd koel te…

IWIH had het kunnen weten. De eerste zonnestraal, de eerste 14‑graden‑dag, en het straatbeeld verandert onmiddellijk in een openluchtmuseum van menselijke voetverwaarlozing. Alsof de lente niet alleen krokussen, maar ook kloven, eeltplaten en tenen met de textuur van gedroogde vis naar boven duwt. Het is ieder jaar hetzelfde ritueel: de…

IWIH had nooit gedacht dat hij nog eens een apparaat zou kopen dat hem zou helpen bij het ontwikkelen van obesitas, maar dan met een goed gevoel. En toch staat hij daar nu, op het aanrecht: de airfryer. Een apparaat dat in essentie niets anders doet dan lucht verplaatsen, maar…

Ik had me voorgenomener niets van te vinden. Dat lukt meestal beterals je de gordijnen dichtlaaten doet alsof de wereldzich ergens anders afspeelt. Maar zelfs met het raam dichtkomt het binnen. Niet de mensen.Die blijven gelukkig buiten. Maar het geluid.Altijd het geluid. Alsof iemand om half tien ’s ochtendsbesluit dat…

Ik heb niks tegen Koningsdag. Echt niet. Ik vind het zelfs een van de betere nationale tradities, want het is de enige dag waarop Nederland officieel toegeeft dat werken onnodig is. Een dag waarop ik zonder schuldgevoel kan doen wat ik het beste kan: niets. Maar ergens voelt het niet…

Ik was in Haren heeft het altijd al vreemd gevonden dat een land dat zichzelf graag ziet als tolerant, open en inclusief één dag per jaar verandert in een soort etnisch themapark. Koningsdag, het nationale hoogtepunt van collectieve zelfbevestiging, is namelijk niets anders dan een subtiel verpakte uitsluitingsceremonie. Koekhappen, kermis…

Ik had me voorgenomenniets van vogels te vinden. Ze zijn er gewoon.Net als regen.Of mensen die te hard praten zonder iets te zeggen. Maar ergens is het misgegaan. Ze beginnen altijd vroeg. Niet omdat het moet,maar omdat ze blijkbaar vindendat iedereen moet wetendat zij wakker zijn. Kwetteren. Alsof er iets…

Diëten is een prachtig idee. Op papier. In de praktijk is het vooral een manier om te ontdekken dat jouw discipline exact stopt waar smaak begint. Je eet minder. Je beweegt iets meer. Je voelt je beter.Dat is wat mensen zeggen in de eerste dagen. De wittebroodsweken van het dieet.…

Ik was in Haren had nooit gedacht dat hij het nog eens zou meemaken: volwassen mannen, vooral aan de rechterkant van het morele spectrum, die in totale paniek raken van een wc‑deur. Niet van inflatie. Niet van zorg. Niet van iets dat daadwerkelijk invloed heeft op hun leven. Nee. Van…

Ik was in Haren had zich voorgenomen om deze zomer niet weer in dezelfde discussie te belanden. Gewoon smeren, verbranden, klagen en doorgaan. Zoals normale mensen dat doen. Maar toen kwam het internet weer met een klassieker: zonnebrandcrème veroorzaakt kanker. Niet een nieuwe theorie. Geen frisse invalshoek. Gewoon dezelfde oude…