Ik heb deze week weer eens naar de universiteiten gekeken. Dat had ik beter niet kunnen doen. Want wie goed kijkt, ziet het meteen: het zijn geen onderwijsinstellingen meer, maar subsidieslurpers met een dak erop. Een soort ideologische IKEA’s waar je naar binnen gaat voor kennis en naar buiten komt…

Ik was in Haren wist het al bij het inpakken: de terugvlucht is altijd erger. De heenreis heeft nog iets van hoop, van verwachting, van “misschien wordt het leuk”. De terugvlucht heeft niets. Alleen vermoeidheid, teleurstelling en een lichaam dat voelt alsof het in een verkeerd gevouwen campingstoel heeft geslapen.…

Het is weer zo’n dagwaarop de lucht besluitom niet te bewegen. Alles plakt.Mijn shirt aan mijn rug,mijn rug aan mijn stoel,mijn ziel aan mijn lichaamtegen mijn zin. De zon hangt voor het raamals een opdringerige buurmandie niet begrijptdat ik geen behoefte hebaan sociaal contact. Ik heb geprobeerdhet hoofd koel te…

IWIH had het kunnen weten. De eerste zonnestraal, de eerste 14‑graden‑dag, en het straatbeeld verandert onmiddellijk in een openluchtmuseum van menselijke voetverwaarlozing. Alsof de lente niet alleen krokussen, maar ook kloven, eeltplaten en tenen met de textuur van gedroogde vis naar boven duwt. Het is ieder jaar hetzelfde ritueel: de…

IWIH had nooit gedacht dat hij nog eens een apparaat zou kopen dat hem zou helpen bij het ontwikkelen van obesitas, maar dan met een goed gevoel. En toch staat hij daar nu, op het aanrecht: de airfryer. Een apparaat dat in essentie niets anders doet dan lucht verplaatsen, maar…

Ik had me voorgenomener niets van te vinden. Dat lukt meestal beterals je de gordijnen dichtlaaten doet alsof de wereldzich ergens anders afspeelt. Maar zelfs met het raam dichtkomt het binnen. Niet de mensen.Die blijven gelukkig buiten. Maar het geluid.Altijd het geluid. Alsof iemand om half tien ’s ochtendsbesluit dat…

Ik was in Haren heeft het altijd al vreemd gevonden dat een land dat zichzelf graag ziet als tolerant, open en inclusief één dag per jaar verandert in een soort etnisch themapark. Koningsdag, het nationale hoogtepunt van collectieve zelfbevestiging, is namelijk niets anders dan een subtiel verpakte uitsluitingsceremonie. Koekhappen, kermis…

Ik had me voorgenomenniets van vogels te vinden. Ze zijn er gewoon.Net als regen.Of mensen die te hard praten zonder iets te zeggen. Maar ergens is het misgegaan. Ze beginnen altijd vroeg. Niet omdat het moet,maar omdat ze blijkbaar vindendat iedereen moet wetendat zij wakker zijn. Kwetteren. Alsof er iets…

Diëten is een prachtig idee. Op papier. In de praktijk is het vooral een manier om te ontdekken dat jouw discipline exact stopt waar smaak begint. Je eet minder. Je beweegt iets meer. Je voelt je beter.Dat is wat mensen zeggen in de eerste dagen. De wittebroodsweken van het dieet.…

ikwasinharen.nl

steun ons!

Buy Me a Duvel
Schrijvers
  • Blonde Hond

    Trots PVV-lid dat wekelijks de maatschappij voor jullie analyseert.

  • Carla Chemtrail

    Houdt al jaren de lucht in de gaten en deelt haar bevindingen trouw in haar luchtlogboek, voor wie nog steeds denkt dat een blauwe lucht toeval is.

  • Dichter tegen Wil en Dank

    De dichter die liever niet zou dichten, maar geen keus heeft. Een borrel maakt het leven dragelijk.

  • A Dutchman i Norge

    Een Nederlander die naar Noorwegen verhuisde en sindsdien regelmatig verslag doet van alles wat daar net even anders, duurder of kouder is.

  • Ik was in Haren

    Schrijft al vele jaren over de wereld die hem telkens teleurstelt, bij voorkeur met een Duveltje in de hand en hij heeft weinig vertrouwen in de rest.

  • Luiz du la Pelz

    Komt en gaat zoals een slechte smartlap: wij kijken uit naar zijn wederkomst.

  • Suuz Sjravelt

    De positieve uitzondering in dit pessimistische gezelschap, met verhalen over het gewone leven en een optimisme dat de rest hier niet begrijpt.

IWIH Focus ST build

Ik ben niet religieus opgevoed. In de praktijk betekent dat niet dat ik niet gelovig ben, maar we gingen vroeger nooit naar de kerk. Ik ben nog gedoopt, maar daarna hield het ook op.  Mijn vader, die ooit kapelaan was, vertelde wel veel over de kerk en het geloof en die verhalen vond ik allemaal

Lang, lang geleden, toen mijn grootste zorg nog was of ik chocomel of melk in mijn drinkbeker mee naar school had gekregen, kwam mijn moeder me op een middag ophalen van school en daar kreeg ze een nogal vreemde boodschap van mijn juf. Juf Corrie vertelde aan mijn moeder dat “Suzan het lesmateriaal had opgegeten”.

Dat ik niet helemaal goed bij mijn hoofd ben, bleek wel in de eerdere twee delen van deze serie met al mijn irrationele angsten en rare aversies. De rode draad hierbij is het niet uit handen willen geven van controle. En dat uit zich ook in een aantal andere afwijkingen: dwangmatige handelingen, die ik moeilijk