IWIH weet inmiddels dat de printer op kantoor geen apparaat is, maar een vijand. Een psychologische hindernisbaan met een stekker. Dat ding weigert namelijk nooit wanneer jij rustig de tijd hebt. Nee. Hij wacht. Hij voelt aan wanneer jij haast hebt, moe bent of al drie deadlines hebt gemist. Dan…
Net als dat honden niet zomaar overal los kunnen lopen, was er ook een periode dat ik aangelijnd moest worden. Nee, dat was niet de periode dat ik getrouwd was met een narcistische, controlerende man. Dat was in mijn dreumestijd. Zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen (shame on you…
Ik was in Haren wist alweer genoeg toen hij woensdagmorgen X opende en binnen vier seconden een kromme komkommer, een opengesneden saucijzenbroodje en iemand die “nou nou ;)” had getypt voorbij zag komen. Dan weet je hoe laat het is. #VunzigeWoensdag. De dag waarop volwassen Nederlanders collectief veranderen in kinderen…
Mijn eerste boot was een plastic opblaasboot van één meter lang met twee aluminium paddels en een onbetrouwbaar plaksetje. Al mijn vriendjes hadden zo’n boot, dus ik ook. Afhankelijk van het milieu waarin je opgroeit blijft die plastic boot je enige boot of wordt je opgewaardeerd tot het gebruik van…
Ik was in Haren heeft het licht gezien. Niet het spirituele licht, niet het licht van een nieuwe carrière, maar het felle TL‑licht van een kantoor waar hij nog járen moet zitten. En dat licht zegt hem één ding: dit moet ophouden. Er moet een einde aan komen! Iedereen doet…
De mensen die mij kennen, weten dat ik als filiaalmanager in een schoenenzaak werk. Ik ben een soort Al Bundy op kleurrijke sneakers, met meer haar, en stuk vrolijker en iets beter in staat om met mensen om te gaan. Behalve heel veel schoenenspam en het promoten van leuke acties,…
‘Manspreading, Kent u dat?´, zou dominee Gremdaat zeggen. Ik moest er aan denken toen ik afgelopen week in het vliegtuig zat. De wat mollige mevrouw naast me was tijdens de vlucht aan het laptoppen en haar ellebogen reikten tot ver over de door ons te delen armleuning. Niet een keertje…
Ik stond laatst bij het stoplicht en toen kwam er naast mij ineens een Daihatsu Cuore tot stilstand. Maar niet zomaar een Daihatsu Cuore. Nee. Een sportieve uitvoering. Tenminste, zo zag het eruit. Sportstrepen over de motorkap. Geblindeerde ramen. Dubbele uitlaat eronder. Zo’n geluid alsof er ergens een grasmaaier met…
Er komt in Nederland altijd een moment waarop het ineens 29 graden wordt en het hele land direct geestelijkpsychisch uit elkaar valt. Niet een beetje warm. Nee. Meteen complete maatschappelijke ontregeling. Alsof iemand collectief de stekker uit het Nederlandse brein trekt. Terrassen zitten vol met mensen die zichtbaar aan het…
Ik schreef laatst al een stukje over de zoektocht naar een bruidsjurk, maar daar ging natuurlijk nog een prachtig aanzoek aan vooraf. Het begon met een telefoontje van de aanstaande schoonzoon, toevallig tijdens mijn lunchpauze op het werk. Hij deelde stotterend mee dat hij mijn oudste dochter (jongste dochter zou…
steun ons!
Toen Suuz een klein Suuzje was, was ze niet snel vies van dingen. Weinig maakte…
George Soros is de meest indrukwekkende werknemer uit de menselijke geschiedenis. IWIH heeft de verhalen…
Iedereen die de Vierdaagse loopt ontwikkelt dezelfde verstandelijke afwijking: het moet worden verteld. Niet omdat…
De school is uit,de straat is van hen. Kinderen gillenalsof het pijn doetom blij te…
De tandarts en ik… het is niet zo zeer een haat-liefdeverhouding, maar meer een haat-afschuwverhouding. Dat was niet altijd zo. Als kind had ik geen probleem met de tandarts. De meeste klasgenootjes hadden een enorm schooltandarts-trauma. Ik niet. Ik hoefde niet naar de schooltandarts, ik mocht met mijn ouders naar de gewone tandarts en dat