Ik was in Haren heeft het altijd al vreemd gevonden dat een land dat zichzelf graag ziet als tolerant, open en inclusief één dag per jaar verandert in een soort etnisch themapark. Koningsdag, het nationale hoogtepunt van collectieve zelfbevestiging, is namelijk niets anders dan een subtiel verpakte uitsluitingsceremonie. Koekhappen, kermis…

Ik had me voorgenomenniets van vogels te vinden. Ze zijn er gewoon.Net als regen.Of mensen die te hard praten zonder iets te zeggen. Maar ergens is het misgegaan. Ze beginnen altijd vroeg. Niet omdat het moet,maar omdat ze blijkbaar vindendat iedereen moet wetendat zij wakker zijn. Kwetteren. Alsof er iets…

Diëten is een prachtig idee. Op papier. In de praktijk is het vooral een manier om te ontdekken dat jouw discipline exact stopt waar smaak begint. Je eet minder. Je beweegt iets meer. Je voelt je beter.Dat is wat mensen zeggen in de eerste dagen. De wittebroodsweken van het dieet.…

Ik was in Haren had nooit gedacht dat hij het nog eens zou meemaken: volwassen mannen, vooral aan de rechterkant van het morele spectrum, die in totale paniek raken van een wc‑deur. Niet van inflatie. Niet van zorg. Niet van iets dat daadwerkelijk invloed heeft op hun leven. Nee. Van…

Ik was in Haren had zich voorgenomen om deze zomer niet weer in dezelfde discussie te belanden. Gewoon smeren, verbranden, klagen en doorgaan. Zoals normale mensen dat doen. Maar toen kwam het internet weer met een klassieker: zonnebrandcrème veroorzaakt kanker. Niet een nieuwe theorie. Geen frisse invalshoek. Gewoon dezelfde oude…

Ik was in Haren had zich voorgenomen vandaag niet cynisch te zijn. Een mens kan tenslotte niet altijd overal op zeiken. Maar toen hij las dat het vertrouwen in Willem‑Alexander en Maxima opnieuw is gestegen, voelde hij het al: dit wordt weer zo’n dag waarop Nederland zichzelf feliciteert omdat het…

Ik zit met mijn tompouce en een bakje koffie heerlijk voor de televisie. En daar begint de ellende al. Als je begint met zappen, moet je tegenwoordig eerst langs drie zenders van de NPO. Vroeger waren dit er nog twee, maar nee, tegenwoordig hebben we drie zenders met alleen maar…

Er is iets vreemds gebeurd in het digitale achtereinde van ikwasinharen.nl. Iemand heeft zich ongeoorloofd toegang verschaft tot ons back‑end, of Blonde Hond dan wel Luiz du la Pelz hem heeft binnengelaten, daarover verschillen de meningen en wijzen ze elkaar aan. Feit is dat hij er nu is: Dichter tegen…

Ik was in Haren had het zichzelf nog zo plechtig beloofd: dit was de laatste keer. Echt waar. Hij voelde het in zijn ruggengraat, in zijn nieren, in dat kleine stukje ziel dat nog niet volledig door de luchthavens was vermalen. Hij haatte vliegen. Hij haatte alles eraan. De rijen,…

Ik had me voorgenomenvandaag niets te maken.Geen woorden, geen zinnen,geen metaforen die doen alsof ze iets voorstellen. Maar toen begon de koelkast weer te brommen,op die manier waarop alleen apparaten dat kunnen:passief-agressief,alsof hij mij wil herinnerenaan alles wat ik niet ben. Ik schonk een glas in.Niet omdat ik dorst had,maar…